izzy

“Sen bana hiç gelmedin, ama ben de senden hiç gitmedim. En acısı da ne biliyor musun? Gözümün önünde etimi kemiğimden sıyırdın, yine de vazgeçmedim senden. Ve yine de bilmiyorsun beni. Hiç bilmedin. Belki de hiç bilmeyeceksin.”

“Ben sana kırgın değilim ki,” diye mırıldandım, kendimle dalga geçer gibi gülerken. Sonra o gülüş soldu. “Ben sana paramparçayım.”

“Ve beni o soğuk, siyah gecede, terk edilmiş parkta, yıldızların altında yalnız bıraktı. Belki ben ağlayamadım ama... O gittikten sonra çok yağmurlar yağdı.”

“you are wonkru, or you are the enemy of wonkru...choose!”