isang pangong pilipino

What: TANGLAW: Laguna People's Rally

When: April 29, 2022

Picture 1. (Left to right) Day 1 to Day 11

COVID-19 experience - September 2021

Gusto ko lang sana i-share yung naranasan namin last year, month ng September (gandang bungad ng ber months) at para na rin sabihin sa mga hindi naniniwala na hindi siya biro at TOTOO.

August 29, 2021 - Madalas nasa labas bukod sa ate ko na front liner ay si Mama, madalas nagpupunta si Mama sa matataong lugar tulad ng palengke. Pero sa kasamaang palad, nung kinagabihan nakaramdam na si Mama, pero hindi niya pinansin (which is wrong) kasi madalas naman talaga siyang inuubo.

August 30, 2021 - Pero simula no’ng nakaramdam na rin sina Papa at Bunso, do’n na nag-decide na mag-home quarantine na kaming lahat at 'wag na muna lumabas ng bahay. Bali nagpapasuyo na lang kami sa kamag-anak para mag-grocery, pero madalas nagpapa-deliver kami para iwas na rin.

September 1, 2021 - Hindi na rin talaga pumasok si Ate sa work dahil pagkagising niya nakaramdam na rin siya ng symptoms. Then, kinagabihan ako na yung nakaramdam. Sobrang bilis, I think, Delta variant kasi kasagsagan 'yun that time.

September 2, 2021 - Nakisuyo kami kay Tita Chiqui na i-contact ‘yung kakilala niyang nurse para magpa-antigen test kami sa bahay and lahat nga kami positive. Walang palya. 

Picture 2. Antigen Rapid Test Certificate

September 1-15, 2021 (Home Quarantine) - Sa kasagsagan ng quarantine period namin, sunod-sunod na kami nawawalan ng panlasa at pang-amoy at ang critical stage for me ay ‘yung Day 7 to 9. Lahat ng symptoms lumabas at grabe ‘yung ubo ko, with phlegm.

Sa aming lima, ako ata ang may pinaka-critical, dahil every madaling araw nagigising ako at nagha-hallucinate na ewan. Pabago-bago rin ang temperature, oxygen level and heart rate ko. Ako rin ‘yung pinaka mahirap pakainin, hirap makatayo at makakilos. Pero thankful pa rin kasi hindi kami pinabayaan and ni-isa sa 'min hindi kinailangan ng oxygen tank.

After Home Quarantine - After ng quarantine period namin, medyo umayos ayos na pakiramdaman namin lahat compare no’ng last 2 weeks. Pero may nararamdaman pa rin kaming side effects, like, mabilis hapuin o hingalin, kakaiba pa rin panlasa sa ibang pagkain (pati toothpaste kaloka), iba pa rin pangamoy lalo na ang shampoo, at ang pinaka hate kong side effect ay ‘yung pananakit at pangingirot ng dulo ng mga daliri ko, mapa kamay o paa man 'yan.

PS. That time si Ate lang ang fully vaccinated sa 'min kasi front liner siya. Sina Mama at Papa naman 1st dose and siguro kaya kami pinaka-late na gumaling ni Bunso kasi kami pa ‘yung walang vaccine.

PPS. Sa mga hindi naniniwala, sana isipin niyo ‘yung kapamilya o kasama ninyo sa bahay lalo na ‘yung mahihina resistensya at pangangatawan. Kung kayo malakas, pa'no naman ‘yung nakapaligid sa inyo?

Iwas muna sa social gatherings lalo na ngayong nag-boom na naman active cases dito sa Pilipinas.

Bakit nga ba ako sa bahay lang nagw-workout o nagpapa-pawis? Bakit hindi ako sa gym mismo para mas nagagawa ko nang maayos at tama? Wala ba akong pera para magpa-membership sa isang kilalang fitness gym?

2015, nag-try ako mag-gym. Nag-popout lang sa utak ko na, “Try ko kaya mag-gym kahit every weekends lang.” That day ganadong-ganado pa ako pumunta, like effort sa tubigan, dalawang bimpo, bago medyas at bagong laba ang sapatos at nagpabango para kahit pagpawisan hindi kyawti. 

Noong nakapasok na ‘ko syempre na-amaze ako kasi first time ko pumasok na, “hala ganito pala itsura, daming fafa charot” Bago nga pala ako pumasok sa gym nanood muna ko sa YouTube ng mga damit gawin (for beginners) Nag-start na ako mag-try ng mga tools or gym stuff. Then napansin ko na may iilan na buff na lalaki na parang natatawa (hindi ko alam kung sakin ba or dun sa katabi ko), nagbubulungan ganun. 

So ako as a beginner, feeling ko ako yung pinagtatawanan kaya tinapos ko na lang talaga yung isang kanta na pinapakinggan ko at umalis na agad sa gym. That day, sinumpa ko na yung gym haha. Parang hindi belong yung mga beginner like me. 

OR maling gym lang siguro ako nang napuntahan, kasi maliit na gym lang ‘yun e. I don’t know sa mga kilalang gym kung may mga ganung tao pa rin. Hehe anyway, shinare ko lang kasi dami nagtatanong bakit daw sa bahay lang ako nagpapa-pawis. 

Wednesday, Sept. 25, 2019 (2nd defense)

Mahina ako pag nasa harap na ako ng mga juries ko, nawawala na ko. Tanggap ko ‘yun. Pero kahapon feel na feel ko na talaga na kaya ko na. Pero...

Habang nagaayos ako, pumasok na yung mga juries. Biglang nagsalita yung isa kong jury na “Serious tayo ngayon, pageant ‘to”. As in ayun lang tumatak sa utak ko whole defense ko. Naisip ko na lang “Pti inaano kita. Alam mong di kita kayang patulan kasi jury at professor ka dito pero sino ka ba para tumalak na ganyan?” sabay tawa, and take note puro lalaki mga jury ko. And tinuloy ko na lang kahit nawala na ko sa momentum ko. Tinuloy ko para matapos na lang.

Yung feel na feel ko na mag-defense, alam kong ready na ko e kaya nga nagpauna na ko sa list. Pero yung ganun yung maririnig mo before ka pa magumpisa? Tapos makikita mo other juries na tumatawa sa pinagsasabi nung isa. Idk what to feel.

May point na lumalabas labas sila, yes okay lang sakin ‘yun kasi alam kong wala nang kwenta pinagsasabi ko sa harap nila. Pero bumanat nanaman yung isa “Oh labas lang ako, ‘wag niyo muna paiiyakin ah” nag-pause muna ko. Mga 2 minutes ata ‘yun. Napansin nung 2 juries and sinabi na lang nila na “tuloy mo lang”.

After 45 minutes, natapos ko presentation ko and nagbigay na sila ng comments nila at tanggap ko lahat. Wala na akong pake sa result at gusto ko na lang umuwi.

And yes, di ako pumasa. Hindi ko na need makita yung result or comments nila sa comment sheets nila. I know. Umalis ako sa apat na sulok ng kwartong ‘yun na iniisip pa rin kung ano yung mga pinagsasabi niya. Na iniisip ko kung ano yung ginawa kong mali noong professor ko siya sa AutoCAD before kaya g na g siya sakin? And I know, wala akong maling ginawa noon. Siguro late lang, pero duh mas maraming may late sakin. Hindi ko siya gets, tbh.

At the end of the day, ako pa rin talo. Architecture is not for me.

1) Ako lang ba yung tipo ng tao na bigla na lang hindi namamansin? Yung bigla na lang dadating yung araw na wala ako sa mood makipagusap, makipagchikahan o makihalubilo sa mga tao? Hindi ko alam kung kaartehan ko lang ‘to or ganito talaga ko. Dadating din talaga sa punto na parang gusto mo lang kausapin sarili mo, pero syempre sa isip lang. Yung kakain ka lang magisa, uuwing magisa at maglalaro ng LoL magisa. Kinaganda ko ‘tong ugali na ‘to.

2) Naco-conscious ako pag nakikita taba ko, lapad ng likod ko, laki ng braso ko at pag pangit buhok sa photos. Feeling ko kasi lalaitin ako or maraming sasabihin mga tao tungkol sa itsura ko. Baka sadyang feelingero lang ako na maraming tumitingin sakin sa pictures pero ang totoo dedma lang talaga sila. Lol.

3) Mabilis ako mairita kahit maliit na bagay lang. Yung konting kibot, magbabago na mood ko. Kumbaga may mood swing ako. Parang nung isang araw lang, sa dorm, ganda ng mood ko pagbalik ng dorm tapos madadatnan ko na bukas lahat ng ilaw ang malala pa, walang tao! Sino ba naman di maiirita? Tapos yung mga kasama ko sa dorm pagkatapos maligo mga di marunong magsara ng pinto ng CR! Mga hindi rin marunong magbuhos ng pinagihian. Jusko pulgoso!

4) Maselan sa pagkain. Hindi naman sobra bali pag ayaw ko lang yung luto, hindi ko kakainin kahit alam ko na marami nabinili ko. Haha!

5) Parang yung #1, bigla bigla nagbabago mood. Bali everyday dalawa mood ko,  it’s either hyper/makulit or bad mood ako. Biglaan ‘yan. I don’t know din kung bakit ako ganun.

6) Mahilig ako sa pasta, lalo na Lasagna at Carbonara. Kahit paulit-ulit tayo sa Greenwich go lang! Ang pinaka ayaw ko lang na pasta is yung pesto girl feeling ko kumain na din ako ng damo. And pang sosyal lang ‘yun e, tingin ko. Pag sweets naman kahit anong Cookies & Cream or Ube papatusin ko ‘yan wag lang expired. Hahaha!

7) Keen Observant, kahit madaldal ako di pa rin maiiwasan na may naglalaro sa isip ko about sa mga nangyayari sa paligid ko. Lalo na kung may something si ganire kay ganire. Ako yung nagiimbestiga kung may something yung dalawang tao. Hahaha! 

8) Ako yung tipo ng tao na kahit malayo ka, kahit sa South ako tapos North ka, dadayo ako lalo na kung importante at mahalaga ka. Effort kumbaga. 

Yung goal ko na pag nakaron nko ng sarili kong laptop mas magiging active ako dito sa Tumblr. Kaso ang nangyari mas tinamad ako at mas nahumaling ako sa ibang bagay, such as, manood ng kdrama (na isa lang naman pinanood ko talaga) yung Weightlifting kinembular. Nag-download ng online games: Audition PH na papaltan na nila ngayon, ginawa ng Audition Next Level na hanggang ngayon hindi pa rin nagu-up kasi marami pa daw issues edi sana dba hindi sila nangakong October 18, 2017 magu-up yung new server tapos dinown na nila yung old server AND League of Legends or LoLPH So, aasa na lang ba tayo na magu-up pa sila? Pisteng yawa. Nagfocus sa autocad kasi need na magpractice for my thesis kemerut. So, yung pangako ko napako na.

Mukha na bang tao? May-ari ng company? Mayaman? Hahaha!

So, sa dami ng plano namin (hindi about sa outing ngayon summer) kundi kung saan kami mago-OJT. Hahaha! Sobrang katamad maghanap kahit alam naming marami kaming schools na kasabay maghanap ng firm/company. Oh well papel, buti na lang may mga kaibigan akong nakapag-OJT na tapos nirecommend na lang sakin mga pinasukan nila. Kaso sa mga nirecommend nila isa pa lang napupuntahan namin. Hahaha! Anak ng tipaklong, gahol na kami sa oras pasukan na next week.

From school, naglakad kami papuntang Mabini St., Ermita kaso nagkandaligaw ligaw kami. Hahaha! Hirap hanapin lalo na’t di naman ako gala sa paligid ng Adamson.

Pag-enter namin sa Building, ang creepy na. Pati si manong guard sama ng tingin, mukha naman kaming tao kasi naka semi-formal kami. Lalo na sa elevator, anak ng pucha. Ang creepy. Hahaha! Then, pasok ng Room 503, pagpasok pa lang sobrang welcoming/hospitable/nakakaengganyo. Sobrang saya nila. Idk why. Akala namin magpapasa lang kami ng resume, kaso hindi. Pina-upo tapos nagtanong na. Sa isip ko, “Interview na agad?” Hahaha! At ang casual lang nila kausap (siguro dahil naga-apply pa lang kami). Gulat sila nung binasa name ko na Igi, “Hala Architect Luigi, katukayo mo!” Shet advantage na ‘yun.

Then, sabi bigla nila “Dito sa’min, hindi kami more on Cadd or any software, mas gusto namin manual. Para magamit niyo pa din skills niyo. So, bago kayo makapasok dito. Pinage-exam muna namin lahat ng naga-apply. Manual drawing.” (saulo ko djk) so gulat kami. Di kami ready besh. Pero no choice, nandun na e.

So on the spot po ‘yan. At mas sketch pa sa sketch gawa ko kaloka. Kahiya e. Pero maayos naman explanation ko. May kulang lang ng kaunti.

Tapos chika ng konti, then may incoming project sila sa Tagaytay which another advantage ko nanaman kasi malapit kami dun at tinanong nila na “Taga-Santa Rosa ka dba? So malapit ka sa Tagaytay at pwede ka minsan sumama sa site” (saulo ko talaga sinasabi nila djk) Kaya lalo ko na-excite at umasa na matatanggap kami. Hahaha!

Anyway, hello tumblr world! Long time! Hahaha!