Mam nadzieję, że ta debilka nie zda tego roku. Jej obecność mi cholernie przeszkadza, mimo że jeszcze niedawno chciałam się z nią godzić.

I znowu jestem w tym samym miejscu. Znów płaczę tak, żeby nikt nie słyszał. Znów jestem samotna.

Mam dość bycia twardą i silną. Czasem potrzebuję być słaba. Czasem potrzebuję się rozpaść. Żeby ktoś tylko wtedy przy mnie był, żeby trzymał mi rękę i mówił jak bardzo mnie kocha. Dawno nikt mi tego nie mówił...

Niepotrzebnie pokazuję swoją wrażliwą stronę. Nie warto tego robić.

Muszę zabić w sobie tę żałosną panikarę, bo wszystko jest w jak najlepszym porządku.

Nie wiem po co wczoraj się odezwał. Teraz będę jeszcze musieć powiedzieć mu co przemyślałam. A na obecną chwilę moje serce trzyma mnie z daleka od niego.

Nie mogę się skupić @&@&@&!!!!

Jestem zmęczona samotnością.

Nie rozumiem sensu, dlaczego się do mnie odezwał. Po miesiącu, kiedy myślałam ze wychodzę na prostą. Mam chaos w głowie i chciałabym obudzić się obok kochającej mnie osoby. Powinnam dać się kochać.

Od rana mam tak zły humor ze nie mam ochoty z nikim gadać i w ogóle żyć. Za dużo mam ostatnio niewypałów i trochę to przeżywam.

Moje życie miłosne to najgorsza rzecz jaka mnie spotkała.

Znów mi przykro i chce się wyłączyć z życia.

Jak zwykle nic mnie tym życiu nie wychodzi.

K. był chujem.

Ach żałosne życie, daj mi spierdolic kolejna relacje z facetem w ciągu miesiąca. Czekam na to.