ali 2 aylıkken hidronefroz nedeniyle ameliyat geçirdi meğer bir idrar kanalı tıkanıkmış o yüzden sol böbreği büyüyüp durdu daha anasının karnındayken

ben sana vurgunum, bilemezsin.

bana bir şey olursa diye korktum geçen gün. sonra dedim ki ne yazar?

bana bir şey olsa bile ali’nin büyüyeceği varsa büyüyecek.

gülecek, güldürecek; ağlatıp, ağlayacak.

ben de onun kalp sızısı olacağım belki işte, ki muhtemel.

ama yaşayacak yaşayacaksa.

ben ona ne zaman nasıl doyarım bilmem.

bilemem.

doymayı da beklemiyorum.

30 yıl sürdü sana kavuşmam ali.

sana kavuşmak için neler yaşadım oğlum bir bilsen.

kendime öyle üzülüp öyle sarılmak istediğim birçok anlar.

geldiler geçtiler.

sonra sana vardım.

allahım beni vardırdığın yerden öyle razıyım ki inşallah senin rızana da kavuşabilmişimdir.

ali, ah benim ince sızım.

yeşer oğlum. çok yeşer ve yeşert insanları.

ben, anneyim, ali’nin annesi.

ali el kadar bebe.

ben el kadar ana.

otuz ama o kadar da otuz değilim.

arkadaşlar emzirmek de romantik filan gelmedi bana kahretmesin ki ya hsgshshsh

inşallah değişir bu.

hamilelik 9 aydı da bu emzirmenin süresi de belli değil işin kötüsü ya havle ya havle.

sözde bilinçli bi’ kadındım ya boşu boşuna o eller serbest pompaya para vermişim kalbim çıt pıt filan. bi baksaydın be kızım lazım olacak mı bi görseydin. ilk aldığım bebe eşyası da pompa ve ben şu an hiperlaktasyondan ölecekmişim gibiyim pompa öyle çekmecede yatıyo hırt shsghshs ben de süt toplayıcı vakumla dolanıyorum etrafta ahshsghs

aklınızda olsun pompa almayın lazım olursa alıverirsiniz valla bak.

ali doğdu.

ona sıkıca sarılabilmek öyle güzel ki.

iyice terbiyesiz bir kız oldum

eylül, 25

içimde de bir adam büyütüyorum, sahiden bir adam. tam şu an da şimdi kalem yerine şu dokunmatik klavyeyle yazarken bunları; bunu epey içimden kaburgalarımın altından hissediyorum.

hep bir adamın beni çok sevmesini, hep çokça sarmalamasını, beni o sıcacık şefkatiyle büyütüp çoğaltmasını istemişim. 30 yokum ama 29 varım. hayır, yeni fark etmiyorum. fark edeli 8-9 yıl oldu. belki de sırf bu yüzden istedim, bir oğlana ana olabilmek içindi tüm bu açlığım susuzluğum sevmelere.

ben şimdi iyi bir adam büyütüyorum kaburgalarımın altında. birini çok sevecek, hep çokça sarmalayacak, onu o sıcacık şefkatiyle büyütüp çoğaltacak bir adam.

dokunmayı öğreteceğim ilk. dokunmanın o dayanılmaz iyiliğini. o dokunmak; öyle hafif ve dingin… her şeyi ve herkesi sevmeyi ama kırmadan, yıkmadan. bunca kırılmış ve yıkılmış bir kadın ancak bunu öğretebilirmiş gibi geliyor.

sonra varolabilmeyi. varolabilmek için kendi olabilmeyi. çokça vermemeyi ama vermeyi bilmeyi. vermek için almayı bilmeyi. kendini muhakkak var edebilmeyi. öğreteceğim; öğrenirken.

ben bir toprağım, içim cıvık bir çamurdu ama hep umardım bir çiçek yeşertebilmeyi. toprağıma güneş olan başka bir adam sayesinde:

salt içimde, kaburgamın altında yeşerttiğim bir çiçek; oğlum. gel, şu insanlara iyi bir adamın nasıl yeşerip sevebileceğini gösterelim.

eylül, 2025