*dolphin noises*

it would be so awesome

Test subject

kramer: see that? she platemogged you

george: platemogged? what does that mean?

kramer: look at her plate. expertly stacked, filled it with as much as she could put on there. and you... ? (gestures at george's plate)

First | Prev | Part 10

Until Grace slips out a sentence along the lines of "could you give me a little grace here" and Rocky immediately points out he used a word wrong so Grace has to explain that yeah, grace means elegance but it can also mean mercy sometimes too.

Tumblr en concreto es muy anglocentrista y un gran número de los usuarios no habla más que inglés. Si quieres que tus cosas lleguen a gente con gustos u opiniones similares, escribirlo en inglés asegura que la gente por lo menos lo pueda leer. Suma a esto el hecho de que bastantes series y tal son originalmente de habla inglesa (y a veces ni se traducen a tu lengua madre), lo que crea un fandom principalmente angloparlante.

Más allá de eso, también hay que tener en cuenta las diferencias culturales que surgen entre fandoms de distintos idiomas. Por ejemplo, durante mucho tiempo el fandom de Vocaloid angloparlante y el hispanohablante han chocado con respecto a temas como la piratería. En ocasiones es complicado manejar estas expectativas, y si sabes varios idiomas, peor incluso.

A mí me gustaría subir cositas en español y encontrar a gente que comparta mis gustos, pero en Tumblr en concreto es casi imposible. Tumblr ya es de por sí mucho más «nicho» en espacios hispanohablantes que otras RRSS como TikTok o Instagram, y si tus intereses no son muy populares, despídete.

La lingüística de los espacios de fans también está hipercentrada en el inglés. No es una pareja, es un ship; no es un universo alternativo, es un AU; no es destripar, es hacer spoiler, etc. Incluso las siglas: en español es LGTB, pero lo que sueles ver es LGBT. Parece una tontería, pero esta disonancia cognitiva hace que resulte muchísimo más complicado hablar en tu propio idioma en un fandom. Por no hablar de las innumerables referencias a posts o a memes... en inglés todo, por supuesto. Como te atrevas a hacer cualquier referencia cultural no inglesa, no te entiende nadie. Pierde la gracia.

Λοιπόν, μπόρεσα να καταλάβω το γενικότερο νόημα αυτού του κειμένου, αν και δεν έμαθα ποτέ ισπανικά. Έκανα μαθήματα γαλλικών όταν ήμουν στο γυμνάσιο (και αργότερα στο πανεπιστήμιο), και χάρη στις ομοιότητες των δύο γλωσσών (που έχουν τις ρίζες τους στα λατινικά), μπόρεσα και κατάλαβα το κείμενο.

Α προηγούμενος χρήστης έχει απόλυτο δίκιο όταν περιγράφει το πως υπάρχει μια αγγλοκεντρική προσέγγιση στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε όρους που εμφανίζονται στο διαδίκτυο.

Το ξέρατε ότι στα ελληνικά δεν υπάρχει όρος που αντιστοιχεί στην λέξη "fanfiction"? Η ιστοσελίδα TV Tropes προσπάθησε να αποδώσει τον όρο "φανταστική φαντασία", αλλά φαντάζομαι πως αυτό ήταν το τι έβγαλε κάποια μηχανή αυτόματης μετάφρασης. "Φανταστική φαντασία" μεταφράζεται σε "imaginary fantasy" ή "awesome fantasy" ούτε κατά διάνοια το τι εννοεί ο όρος "fanfiction". Στον προσωπικό μου φάκελο όπου αποθηκεύω όλα τα έγγραφά μου έδωσα τον τίτλο "Οι Ιστορίες μου" όταν ήμουν μικρή (12-13), και από τότε δεν τον άλλαξα.

Αρχικά έγγραφα στα ελληνικά. Προφανώς ήμουν καλύτερη στα ελληνικά, είναι η μητρική μου γλώσσα. Αλλά κάτι που πρόσεξα σχεδόν αμέσως είναι ότι κανένας δεν τα διάβαζε.

Γενικότερα, πάντα είχα την αίσθηση πως δεν υπήρχε ελληνικό κοινό. Ή πως το ελληνικό κοινό ήταν μικροσκοπικό και επικοινωνεί αποκλειστικά στα αγγλικά επειδή είναι σχεδόν αδύνατον να βρούμε ο ένας τον άλλον. Ξεκίνησα λοιπόν να γράφω στα αγγλικά (τα οποία ήταν χάλια τότε) και συνέχισα να γράφω στα αγγλικά. Μου αρέσει η προσοχή. Πάντοτε μου άρεσε. Ξέρω πολύ καλά πως κανένας δεν θα διάβαζε το έργο μου αν το έγγραφα αποκλειστικά στα ελληνικά.

Το θέμα είναι πως αυτός ο αγγλοκεντρισμός δεν περιορίζεται μόνο στο διαδίκτυο - τον βλέπω και καθημερινά στο δρόμο.

Το διαδίκτυο είναι "ίντερνετ".

Η ιστοσελίδα είναι "σάιτ".

Η εφαρμογή είναι "το απ".

Η ανάρτηση είναι "το ποστ".

Οι θεάσεις και προβολές είναι "βιουζ".

Οι ακόλουθοι είναι "φόλλοουερς".

Και ούτω καθεξής. Ακόμη και όταν έχουμε όρους στα ελληνικά που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα επιλέγουμε να μην τους χρησιμοποιούμε. Έχω συνειδητοποιήσει και εγώ η ίδια πως πολλές φορές όταν προσπαθώ να εξηγήσω κάτι που είδα στο διαδίκτυο στους γονείς μου, φρακάρω επειδή πρέπει να σκαρφιστώ επιτόπου μια ελληνική μετάφραση. Και το αντίθετο - καμιά φορά κολλάω και δεν μπορώ να θυμηθώ μια λέξη σε μία γλώσσα αλλά την θυμάμαι στην άλλη.

Θυμάμαι ένα περιστατικό - πέρσι, νομίζω - που είδα ένα κοριτσάκι στον δρόμο, άντε το πολύ να ήταν στο δημοτικό, να λέει στον μπαμπά της "δεν ξέρω everything".

Ναι, προφανώς δεν ξέρεις "everything". Δεν ξέρεις καν πως να πεις "τα πάντα" στην ίδια σου την γλώσσα. Και ναι, είναι εντελώς αχάριστο να το σκεφτώ αυτό για ένα μικρό κοριτσάκι, αλλά δεν το έμαθε μόνη της.

Με θεωρούνε περίεργη ορισμένοι που πάντοτε επιμένω να χρησιμοποιώ ελληνική ορολογία όταν μιλάω. Και το κάνω σκόπιμα. Επειδή καλές είναι οι δανικές λέξεις (εννοώ λέξεις που έχουμε δανειστεί από ξένες γλώσσες, όχι λέξεις από την Δανία). Αλλά η άνεση έχει φτάσει σε σημείο απόρριψης.

Άσε που υπάρχει και η γενικότερη νοοτροπία το πως να χρησιμοποιείς αγγλικά είναι για κάποιο λόγο "επίκαιρο". Θυμάμαι πως όταν ήμουν πιο μικρή - έφηβη, πριν από μία δεκαετία - πως ένας συνάδελφος της μαμάς μου, καθηγητής φυσικής στο γυμνάσιο, της έδωσε την έκθεση που είχε γράψει ο γιος του για τις Πανελλαδικές. Αυτές είναι πανελλήνιες εξετάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Η μητέρα μου είναι φιλόλογος (μία κατηγορία καθηγητή που ειδικεύεται σε γλωσσολογικά μαθήματα όπως η έκθεση). Ο φυσικός της έδωσε το κείμενο του γιου του γεμάτος περηφάνεια. (Προφανώς, για τον γιο του μιλάει.) Η μαμά μου μού έδωσε το κείμενο να το διαβάσω.

Ήταν απαίσιο. Δεν θυμάμαι καν το θέμα. Χρησιμοποιούσε ιδιαίτερα πολύπλοκες ελληνικές λέξεις παράλληλα με αγγλικές λέξεις σε σημεία που μια απλή ελληνική λέξει θα έπαιζε τον ίδιο ακριβώς ρόλο. Δεν λέω πως δεν είναι θετικό που γνωρίζει ασυνήθιστες λέξεις. Αλλά το τελικό αποτέλεσμα φαινόταν ανοργάνωτο, επιδεικτικό, μέσα στις ασυναρτησίες, και γενικότερα μια τρικυμία εν κρανίω. Νοιαζόταν περισσότερο να κάνει επίδειξη παρά να μεταφέρει το νόημα, και η ταυτόχρονη χρήση των απλών και αχρείαστων αγγλικών με τα εξεζητημένα ελληνικά κατέρριπτε το βάρος και την σημασία και των δύο.

Όταν μαθαίνει κάποιος ξένες γλώσσες, ξεκινάει προσπαθώντας να κάνει μετάφραση λέξη-προς-λέξη. Είναι το φυσικό πρώτο βήμα, και όλοι οι καθηγητές ξένων γλωσσών θα σου πουν πως αυτή η προσέγγιση είναι λανθασμένη επειδή πολλές φορές η γραμματική και η σημασία κάποιων λέξεων δεν αντιστοιχούν τέλεια με άλλες λέξεις. Δεν υπάρχει ανάγκη να χρησιμοποιήσουμε προσωπικές αντωνυμίες στα ελληνικά εκτός και αν τις χρησιμοποιούμε για έμφαση επειδή το φύλο του υποκείμενου είναι ορατό από την ίδια την λέξη. Για αυτό λέγονται αντωνυμίες: αντί για το όνομα.

Η σημασία "αντί για το όνομα" δεν εμφανίζεται αν μεταφράσεις την λέξη αντωνυμία ως "pronoun" επειδή στα αγγλικά αυτή η λέξη σημαίνει "ΠΡΙΝ το όνομα". Η γλώσσα δεν είναι απλά μια συλλογή λέξεων που ακούγονται διαφορετικές, είναι επίσης μια νοοτροπία.

Αλλά πολλοί ποτέ δεν καταλαβαίνουν την πραγματική σημασία του μαθήματος "ποτέ μην κάνεις μετάφραση λέξη-προς-λέξη". Οπότε καταλήγουμε σε συζητήσεις το πως γλώσσες σαν τα ελληνικά και τα ισπανικά είναι σεξιστικές επειδή τα αγγλικά ταυτίζουν το γραμματικό φύλο και τη σεξουαλική ταυτότητα. Στα ελληνικά οι καρέκλες είναι θηλυκές, ο καναπές αρσενικός, και το τραπέζι ουδέτερο. Όταν θέλουμε να μιλήσουμε για μία ομάδα ανθρώπων, το "ουδέτερό" μας είναι γραμματικά αρσενικό. Η λέξη ομάδα είναι θηλυκή, παρεμπιπτόντως. Στα γαλλικά το ΠΕΟΣ είναι θηλυκό.

Αυτό είναι ένα πολύ καλό βίντεο που εξηγεί το θέμα (και επικεντρώνεται στα ισπανικά)

Εν συντομία, η επικράτηση των αγγλικών στο διαδίκτυο έχει αλλάξει τον τρόπο σκέψης μας και μας έχει κάνει να θεωρούμε τις μητρικές μας γλώσσες "προβληματικές" και "κατώτερες" από τα αγγλικά.

Χαίρομαι πολύ που έχω κάνει φίλους στο διαδίκτυο χάρη στα αγγλικά, και μπόρεσα και ανακάλυψα τόσα πολλά βιντεοπαιχνίδια και εκπομπές. Αλλά εύχομαι να μην έβλεπα τις αρνητικές επιπτώσεις στον δρόμο ενώ κάνω βόλτα.