“Sen yoktun, ellerimle dokundum sana ellerim yüzümdeydi.”

“Bir otel odasında gencecik çocuklar Çırpındıkça bir yudum soluk için Üzerine benzin döküp oynayanlar Onlar birgün öpmeye eğilince çocuklarını Dudaklarında duman ve yanık et kokusu Boğum boğum tıkamaz mı soluklarını?”

Şükrü Erbaş

***

“Asaf'ın Devekuşları o kalın kafalarını gömdüğü kumlardan birazcık çıkarsalardı, ne Behçet ateşler içinden ‘ak bir zambağa binip’ giderdi, ne Metin ağabeyin çevresinde dönen köpekler ‘cebindeki kuş sulağı aynayı karartır’, ne Uğur 'çımacı amca'ya sorduğu 'insan ölünce âşık olur mu?’ sorusunu kendi yanıtlamak durumunda kalmazdı. Asım ağabey belki bir rekoru kırardı, kitapları boyundan bir misli fazla bir insan olarak. Kalanların sevinci ölenlerin acısıyla lekeli bir gömlek giydirdiler bize Sivas'ta.”

Şükrü Erbaş