Honorable

Biz ayrı ayrı cümleler içinde Şiir gibiyiz de,Bir araya gelince bir devrik cümleden ileri gidemiyoruz.

Ben hep senin sığındığın liman, tutunduğun dal, yürüdüğün yol, döndüğün ev olacağım.

En ağır olan, verdiğin emeğin karşılığında elinde sadece hayal kırıklığının kalması.

İnsan bazen yaşadıklarına değil, ‘Ben bunları hak etmedim’ hissine yeniliyor

Bazı şeyler için savaşmaya değmez.

Herkes var olabilir ama herkes iz bırakamaz.

İnsan en çok kendine geç kalıyor şu hayatta.

Bir papatyanın,Olmaz yaprağına düştüm.

Hiç bir coğrafyaya sığmadı düşlerim,Ya çayım kaçaktı ya sevdam kaçak.

Yaşımın küçük olduğu zamanlarda bile küçücük bir bedende ince düşünen bir yetişkin vardı içimde. Ben hep sevdiklerimi incitmemek için yürüdüm bu hikâyede. Bugünde genç bir ihtiyar oturuyor içimde.

Kendinizi, size yer vermeyen insanların hayatına sığdırmaya çalışmayın. Çünkü gerçek değer, mücadele ederek değil; hak edilerek kazanılır.

İyi vedalaşmak gerekir.

Herşeyi içimde halletmeye çalışırken,içimi öldürdüm