🍃🌻

İçimin bir zamanlar ne kadar ölü olduğunu asla bilmediler, şimdi nasıl çiçek açtığımı da asla anlamayacaklar.🌱🌻

Saçlarını okşasam bir kuytu ormandayım. Bir tutsam ellerinden en sakin limandayım. Mesafeleri aşıp sen yanıma gelince. Zamanların üstünde bir başka zamandayım.

Sakın üşümesin gözlerin. Kirpiklerine yağmur değdirme. Beni güldürdüğün şarkılara, günlere, içimde yarattığın bahçeye minnettarım.

 “Sana gitgide sarhoş oluyorum.”

Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır, Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor, Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini. Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim, Senden kopardım çiçeklerin en solmazını. Toprakların en bereketlisini sende sürdüm🌱🌸

Uzaklara bakmaya seninle başladım. Benim için işgal, senin dışındaki her şeydi. Senden geçiyorsa her şey aşktı.

Ama baktım sen rüzgârsın sevgilim. Kitapları bir başından bir sonundan okuyorsun. Başucunda bir bardak su, beni başucumda bir bardak su gibi avutuyorsun.

Fakat mutluluk ve neşe insanı nasıl güzelleştiriyor! Yürek sevgiyle nasıl da kaynıyor! Sanki kendi yüreğini alıp bir başkasının yüreğine dökmek istiyorsun, herkesin neşelenmesini, herkesin gülmesini istiyorsun. Mutluluk nasıl da bulaşıcı!