30.03.24. bir gün beni duymak istersen, işe hatırlamaktan başla. karşına yanan canımla çıkamadım, canın canımdan daha sağ kalır umuduyla. bir buna tutundum ben bu karanlıklar ortasında. evet, hatırla. sözleri, bakışları, anıları. nerden nereye gittiğini hatırla, bir insanı terk etmesen de o savaşı kaç kere terk ettiğini hatırla. sonra tanrını, anlattığın umudu. sonra saf kalan yanını. güzel olanları hatırladıysan, kötüleri de hatırla. kendini nasıl bir yola soktuğunu, ordan nasıl çıkabileceğini, pişmanlıklar yaşadığını ve daha da yaşayabileceğini, öfkeli olduğunu ama bunu yanlış yerden çıkardığını hatırla. hepsini hatırladıysan, sevmeyi hatırla. çünkü sevmeyi hatırlayan acının ölümünden sıyrılıp, yeni kıyılar çizer, yanlış kişiden yanlış yerden kaçar. ve yaşar.

kendimi o kadar lanetli hissediyorum ki, etrafımda kim olduysa beni ölümle terk ediyor. ruhum o kadar yorgun ki, ben ölüme bile sevgime ihanet edememekten giderken yanı başımda herkesin bileklerinde kan.