hareket halinde//on the move

Bahçenin Yabani Misafirleri // The wild guests of the garden

1.İlk sıra // First row: Amaranthus albus- Horozibiği (ilk sıra) // Prostate Pigweed

2.Taraxacum officinale- Karahindiba //  Dandelion

3.Portulaca oleracea- Semizotu // Purslane

4.Plantago major-Sinirli ot // Broadleaf Plantain

5.Chenopodium album- Sirken // Fat Hen, goosefoot

6.Parietaria officinalis-Duvar fesleğeni,yapışkan ot,bere otu // Pellitory of the wall

7.Hypericum perforatum- Sarı kantaron // St.John’s Wort

KOLAKAS (Colacasia esculenta)

Buraya has yiyeceklerden bir tanesi de Kolakas. Asya'da çok tüketiliyor, oradaki ismi taro, Hindistan’da ise arbi diyorlar.

Kocaman yaprakları olan bir bitki bu.Kolakas ta onun kökünden çıkıyor.Daha ufaklarına da bullez deniyor. Bu sebzenin tadı çok güzel, tarifi biraz zor. Patatesle enginar arası gibi! 

Pişirmek için önce kabuklarını soymak gerekiyor, sonrasında yıkanmıyor, yapışkan bir sıvı salgıladığı için bir bezle siliniyor.Doğrama işlemi çatlatarak yapılıyor (pazarda sorduğumda çatlatacaksın dediler) yani bir elinizle bıçağı bir elinizle de kolakası tutup, tepeden başlayarak bıçağı yatay olarak tutup kendinize çekeceksiniz.Anlatınca biraz zor gibi geliyor kulağa ama değil!

Ben buharda pişirip, tavada zeytinyağıyla kıtırdatıyorum. Ama burada tavukla pişiriliyormuş. Suda piştiğinde yapış yapış oluyor suyu. 

Belgeler belgeler belgeler!

Kıbrıs’ta bürokrası çok ağır. İşler dolambaçlı yollardan, belgeler ve pullarla işliyor.

Buradaki vize durumu şöyle: Vize süresi 180 günde 90 günü aşamıyor. Bana ilk girdiğimde 60 günlük vize verdiler.Sonra bir giriş çıkış yaptım ve 30 gün daha verdiler. Bundan sonra bir daha vermiyorlar ama eşim burada çalıştığı için oturma iznine başvurabiliyorum. Tam da bu noktada belgeler devreye giriyor!!

Öncelikle evlenme cüzdanımızı Tayland’dan Nepal’e giderken kaybettiğimiz, ve ihmalkarlıktan yeniden almadığımız için onu Lefkoşa’daki büyükelçilikten tekrardan çıkartmamız gerekti. Tabii bunun için de bir belge lazım geldi: Emniyetten kayıp belgesi . Girne’dekine gittik, önce bir polis nüfüs cüzdanı ve varsa kaybolan evlilik cüzdanının fotokopisini getirin hallederiz dedi.Gittik, tekrar geldik, bu sefer başka birisi çıktı, ben bu fotokopinin gerçek olup olmadığını nereden bileyim, gidin elçilikten evlenme kayıt belgesi getirin dedi! Haydaaa! Bu sefer gittik Lefkoşa'daki elçiliğe (Lefkoşa buradan 1 saat uzaklıkta).İçerisi tıklım tıklımdı.Herkes sıra bekliyor, kimi kimliğini yeniletiyor, kimi pasaportunu uzatıyor. Neyse sıra çabuk geldi ve nüfus kayıt örneğini aldık.Kayıp belgesini de oradaki emniyetten halledelim dedik. Yine biraz uzatır gibi oldular, işte nerede kaybettiniz, ne zaman kaybettiniz diye sordular, biz de işler uzamasın diye Lefkoşa'da havaalanında kaybettik dedik, havaalanı arandı soruldu, neyse sonunda belgeyi 19 liralık pul karşılığında verdiler!

Tekrar elçiliğe gidip, kapanmasına 10 dakika kala (11.30'da kapanıyor) belgeyi teslim edip bu işi hallettik! 2 gün sonra da ben gidip yepis yeni evlenme cüzdanımızı teslim aldım.

Oturma iznine başvurmak için istenen belgelerden bir ötekisi de vergi dairesinden onaylı kira sözleşmesi. Vergi dairesine gittik, nüfus cüzdanı ve sözleşmenin fotokopisini çektirin gelin dediler, hadi üst kata çık, çektir, tekrar in.Sonra bir numara verip 'gelir' veznesine gitmemiz söylendi.Numaralar girildi,birşeyler yapıldı, ve şu kadar para ödeyeceksiniz dendi. Söyledikleri tutara inanamadık, kulağımız yanlış mı duyuyor dedik.Meğer doğruymuş.Saçma bir şekilde, kiracıya, verdiği kiranın vergisini ödetiyorlar! Sonra bir damga basıyorlar, ve olay bitiyor.

MAGOSA

Girne’den minibüse binerek (kişi başı 15 lira)  1 saatten biraz fazla bir sürede Magosa’ya vardık. Şehir büyümüş te büyümüş, eskiden surların içinde olan yerleşim yerleri tarlalara, sulak alanlara taşmış. Üniversiteler, kocaman kocaman yurtlar yapılmış.

Surlar içinde pek yaşam yok gibiydi.Geçmişten kalan tabelalar eski zamanların hayaleti gibi asılı kalmışlardı.Mini mini dar sokaklar, saksılarda bitkiler hoş bir doku yaratıyordu.

Aşağı, denize doğru yürürken birden karşımıza St Nicholas Katedrali (şimdi Lala Mustafa Paşa Camii) çıktı. O kadar heybetli bir yapı ki! Luzinyan döneminde (1298-1312 yılları arasında) Gotik stilinde yapılmış, 1571′de de camiiye çevrilmiş. Bahçesinde dev, 700 yıllık bir ağaç var, ismi cümbez ağacı (ficus soycomorus). Bu ağacı daha önce Tayland’da görmüştüm, bir tür incir ağacı. İncirler ağacın gövdesinden çıkıyor.

Girne’de bahçeli ev artık çok az kalmış. Eskiden heryerde tek katlı, bahçesinde türlü çeşit turunçgil olan evlerden varmış.Ama artık onların yerinde yeni apartmanlar var. Uzun bir süre bahçe katında yaşayıp, hatta ‘apartman dairesinde artık yaşayamam’ deyip sonra apartman dairesinde yaşamak biraz ilginç oldu benim için. Bu deneyimle yine hayatta kesin şeyler söylememek ve esnek olmak gerektiğinin bir kez daha farkına vardım. Burası yeni yapılan apartmanlardan birinin stüdyo dairesi. Bir katta 7-8 daire var. 1.kattayız ve önümüz bir zeytinliğe bakıyor.Pencerenin karşısında en sevdiğim ağaçlardan biri olan ve beni evimde hissettiren bir çam ağacı var.Sabah çeşitli kuşlar gelip dallarında şakıyorlar. 

İlk başta bahçem yok diye üzüldüm.Ama sonra daha önce de yaptığım gibi balkon bahçeciliğine başladım. Alanın sınırlı olması bazen insanı daha yaratıcı ve üretici yapabiliyor. Sokakta yürürken gözüme kestirdiğim köklendirmelik bitkileri toplamaya başladım. Şimdiye kadar ıtır, sardunya, nane, birkaç sukulent türü ve aloe vera buldum. Bunlara ek olarak ta yanımda getirdiğim tohumları ekmeye başladım. Hemen yanımızda bir sera var. Oraya gidip (mecburen) toprak aldım ve kullanmadıkları saksılardan birkaç tane istedim.Yaz boyu çok alıştığım kedi nanesi, maydanoz, roka ve karalahana ektim. Zamanla tükettiğimiz yiyeceklerin ambalajlarına da ekmeye devam ediyorum. Mesela dün yazın tohumunu topladığım rezenelerden ektim. 

//////

In Kyrenia there aren’t many houses with gardens. Back then there were only one or two story houses with gardens full of citrus trees. Now there are only a few.Everywhere is full of new apartment buildings that are built on the gardens of these houses. After a long time of living in houses with gardens, and saying that ‘I can never live in a apartment building’, it was a challenge to start living in a studio apartment. I realized ‘again’ that there’s no need to say limiting sentences like this in life.It’s much better and healthier to be flexible and accepting.

This is a studio apartment in one of the newly built building.It’s on the 1st floor and it’s right next to an olive orchard. There’s a pine tree (one of my favorite trees) by the window and a variety of birds come to sing in the morning.

The fact that I didn’t have a garden made me sad in the beginning.But then I started balcony gardening as I did when I first started gardening. Sometimes having a limited space can make a person more creative and productive.

So while walking around, I started collecting plants that can be propagated. I collected pelargonium graveolnes, geranium, mint, a couple of succulents and aloe vera so far. In addition to these, I started planting the seeds that I brought with me. Right next to our building there is a greenhouse. I bought some peat from them and asked for a couple of pots that they don’t use. Then I waited for the right time of the moon and planted cat mint (I got so used to this plant that it’s like a companion to me), parsley, rocket and kale.

Bir diğer gönüllü Jolien’le derslerde kullanmak üzere renkli pirinç keseleri yapıp,vücut parçalarını öğrenirken, sayı sayarken ve denge egzersizleri yaparken kullandık, çocukların çok hoşuna gitti.

Haritalika Teej festivali. 

Köydeki insanların bir kısmı Budist bir kısmı da Hindu.Bu kutlamayı Hindular yapıyor.Kadınlar kırmızı sariler giyip dans edip eğleniyorlar!

Teej celebration.

başka bir öğle arası

Öğle arasında eğlenirken

///

Cumartesi günü hep beraber kuşburnu toplayıp,marmelat yaptık. Ama yapması pek zahmetli oldu! Önce çöpünü ayıklamak gerekiyor, sonra da çekirdekleri ya düdüklü tencerede kaynatıp süzgeçtengeçirerek ya da pişirmeden elde ayıklanıyor. İki türlüsünü de denedik, ikisi de hiç kolay değil! Ama sonuç çok lezzetli oldu!

///

On Saturday we all collected rosehips and made marmalade with them.It was such hard work  to make them! First we took out the ends, then we had to take out the seeds.We tried 3 ways for it:

1.Take the seeds out directly by hand without cooking

2.Cook  rosehips in a pressure cooker and strain the seeds.

3,Cook them until they get soft enough to easily take out seeds by hand.

All of these methods are equally tedious and take so much time.

Anaokulu çocuklarına ince motor becerisi gelişimi için çeşitli boylarda,içine kartontan kesilmiş daireler ve dondurma çubukları sokabilecekleri kutular yaptım.

///

Buraların yenebilir orman mantarları   (agaricus)

//////