favela 🐣

korkmadın ya sen kırmaktan, dönüp dolaşıp sarılmaktan. ben yoruldum hep güneşe darılmaktan...

hayatım aslında sadece sayfaları rastgele çevrilen ama içinde hiç kilit olay yaşanmayan o sıkıcı giriş bölümünden ibaretmiş gibi hissediyorum

bütün gün sıcaktan bunalıp akşam o ilk serin rüzgar esince balkona kaçmak... öyle bir an ki burası ne günün geride bıraktığı o yorgunluk var ne de yarının telaşı

iki güzel sözle göklere çıkıp hemen ardından yine koca bir hissizliğin ortasına düşüyorum ama o sanat dolu odada her şeye gözümü kapatıp yine sadece sana bakardım

dünyanın en derin kederi budur işte içindeki o devasa kıyamete ve nefessizliğe rağmen yeryüzünün sanki hiçbir şey eksilmemiş gibi dönmeye devam etmesi

Bazen kocaman bir kalabalığın ortasında, yürüyen merdivende yukarı çıkarken buluyorsun kendini. Etraf gürültülü, insanlar telaşlı. Sen ne kırgınsın ne canın sıkkın, sadece izliyorsun. Sonra içinden bir ses yükseliyor: 'Neyse ya, sonuçta herkes kendi evine dönüyor.' İşte o anki kabulleniş…

şehir gürültüsünden uzakta köyümdeyim balkonda masmavi bir gökyüzü önümde yemyeşil ağaçlar ve sadece kuş sesleri içim huzurla doluyor ruhumun dinlendiğini hissediyorum

sensiz ve nefessiz. hayatın en adil olmadığı an.

​denize bakıp hayatımdaki herkesi ve her şeyi ne kadar çok büyüttüğümü düşünüyorum şu dalgaların yanında hepimiz o kadar ufağız ki aslında hiçbir şey için bu kadar yorulmaya değmezmiş

bizi uykusuz bırakan o büyük umutlardan ve adımlarımızı bağlayan korkulardan sıyrıldığımız yerde ne bir ölü yeniden uyanır ne de bir fırtına sonsuza kadar sürer nihayetinde en hırçın dalgalar bile o sessiz kıyıya vurup durulur bu yüzden kalbimizde sadece bu kaçınılmaz sonun bıraktığı o derin şükran

herkes dünyada büyük izler bırakmanın peşinde bense sadece senin kalbindeki o görünmez imzada kalmak istedim görmeden dokunmadan sadece orada olduğunu bilerek

ciddiyetle yürütülen gayri ciddilik içindeyim

birini görmeden sevebilecek kadar güzel bir kalbe çok az kişi sahip

bir şarkıya denk geldim yirminci kez başa sarışım bazı kelimeler ancak bu kadar güzel can yakabilirmiş