Mała, smutna syrenka w mojej interpretacji.
DEAR READER

Kaledo Art

if i look back, i am lost
Game of Thrones Daily

pixel skylines
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
Monterey Bay Aquarium
cherry valley forever

titsay

#extradirty
AnasAbdin
tumblr dot com
Sade Olutola

oozey mess
NASA
RMH
Keni

tannertan36

blake kathryn
d e v o n

seen from Finland
seen from South Korea
seen from United States

seen from Türkiye

seen from Malaysia
seen from Japan

seen from Canada

seen from United States

seen from United States

seen from Belarus

seen from Malaysia

seen from Brazil

seen from United States

seen from Netherlands
seen from Türkiye
seen from Canada

seen from United Kingdom
seen from Israel
seen from China
seen from United States
@hansaay
Mała, smutna syrenka w mojej interpretacji.

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Nie masz przyjaciół? Widocznie nikt nie zasługuje na przyjaźń z Tobą... Bo jesteś wyjątkowym człowiekiem. ❤️
❝Czasami najgorsza samotność to ta, którą czujesz, będąc wśród ludzi, którzy nie dostrzegają, że już cię nie ma.❞
❝Najgorsza jest tęsknota za kimś, kto wcale nie tęskni za tobą.❞
❝Najgorsze w samotności jest to, że przyzwyczajasz się do niej tak bardzo, że nawet gdy ktoś wyciąga do ciebie rękę, boisz się ją chwycić.❞

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
"Umierasz dwa razy. Raz, gdy przestajesz oddychać. Drugi raz, gdy ktoś wypowiada twoje imię po raz ostatni."
Zostają tylko słowa
Piszę, bo słowa są jedynym, co zostaje, gdy milkną zegary, a cisza zasłania wszystkie drogi, które prowadziły nas ku przyszłości. Słowa zostają, choć ulotne, jak cień, co towarzyszy w każdej chwili i nie pyta o sens.
Piszę, bo nie ma nic więcej, poza tym, co już było i co znikło, jak obraz w wodzie, który zatrzymał się na chwilę, by zniknąć w bezkresie czasu. Słowa przynajmniej trwają, choć nie są bezpieczne.
Piszę, bo w nich zostaje po nas coś więcej niż tylko pustka. Choć znikniemy, jak wszystkie inne, słowa pozostaną — i choć ich nie dotkniemy, będą mówić, gdzie kiedyś staliśmy.