Handanaw

Parang masaya naman ako dati na mag isa kasi. Alam ko namang kaya kong mag isa. Kaya sobrang thankful ko na dumating si Raph kasi, kahit kaya, nalelessen yung load. Tsaka iba yung saya na alam mong nandyan siya. Hindi ko sya ma put into words pero alam ko hindi na to conditional eh.

Pero sabi ni mama, bigyan ko naman raw sarili ko nga ng chance. Eh pero bago pa naman dumating sa buhay ko si Raph, ready na akong maging single forever 😂

Kaya ayun po. Salamat, Lord. Salamat po kay Raph. Pwede pala akong magmahal ng ganito. Isa siya sa mga taong nagpapaalala sa akin na di naman pala ako mahirap mahalin (mahirap siguro pero kinakaya? Ewan).

Alam niyo, some friend from the past dreamed that I was gonna kill myself. So even if matagal na kaming di nag uusap before, and nasa rough patch kami, he told me not to kill myself.

Take note that this was the friend who let me drown in my sadness. Mag aaya akong kumain kasi kinakain nako ng anxiety, di pwede etc. Gets ko naman na busy sa school pareho etc. (Fault ko yon, pero kinailangan ko ng kaibigan, kailangan ko ng backup nung panahon na yon kasi di ko na kaya). Ok i get it now, he was trying to cut me off his life pero ok.

Ang point ko lang here is. You can't tell me 'not to die' while you watch me drown.

Me: Buuuutttt I'm not into thoseee.

Him: What if we get married someday?