hakeza.

Rabb'im senden gelecek her hayra şu an öyle muhtacım ki... Kullarından biri canımdan can kopartmış, ben boynumu bükmekten öteye gidememişim. Çıkmazlardayım, beni, bizi, bu kuyudan kurtar...

Duygularımdan şüphe ediyorum. Üzülüyorum, kahroluyorum sonra bir an geliyor sanki bu felaket hiç yaşanmamış gibi davranıyorum. Aklıma geliyor tekrardan, gerçekten de yaşandı bu felaket diyorum. Oturuyorum, ayağa kalkıyorum, nefes almaya dışarı çıkayım diyorum, nefes alamıyorum. Bir baba 15 yaşındaki kızının elini sımsıkı tutmuş, görüyorum. Kız ölü, babasının da yaşadığı söylenemez nefes alışıyla.. Diğer baba “bir kızım öldü, diğerini kurtarın” diye haykırıyor kulağımda. Birileri çocuğunun cesedini battaniyeye sarıyor, çocuğunun cesedini battaniyeye sarmak ne demek diyemiyorum. Bir sürü çığlık sesleri, ne acı çekerek ölmüşlerdir ama diyorum, kalbim sıkışıyor. Aciz olan biziz Rabb, güçlü olan sen. Güç ver bize, güç ver yerin altındakilere.. 

Trafikte rezalet bunalmışım, zihnime gelmiş yüzün, sıkıntımın aksine dudaklarım kıvrılmış yukarıya doğru. Keşke böyle olmasaydı Ali, keşke zihnime gelince yüzün anlık olarak kıpırdamasaydı yüreğim, vedanı hatırlayıp sızlamazdı belki..

Aşamıyorum bazı şeyleri Leyla, neden diyorum neden böyle oldu.. Zaman geçiyor ben hala o dikenli yolda dizlerimde yaralarla keşke diyorum keşke böyle olmasaydı. Bir gece vakti çöküyorum yatağımın başına beni hıçkıra hıçkıra ağlatan gidişin, geri gelmesini bekliyorum mucizevi bir şekilde. Rahmani bir merhametin yüreğimi iyileştireceğine inanıyorum. Sabah oluyor yine aynı serzenişle kalabalık bir caddede dolan gözlerimi siliyorum titreyen ellerimle. Omzuma dokunan bir el geçecek diyor, geçmiyor diyorum ben bazı şeyleri hâlâ kabullenemiyorum Leyla..