ağlamam artık üzenlere,ihanet edenlere..

Benim ne zaman birine ihtiyacım olsa, etrafımda hiç kimsenin olmadığını gördüm. Tüm duvarlar o zaman üzerime yıkıldı.

Bize hiç bir şey yapılmadı, yalnızca tam bir hiçliğin içine koyulduk, çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhunu hiçlik kadar baskı altına alamaz.

Bir yaygara koptu. Elindeki çiçekler toprağa düştü. Üstüne bastılar. Böyle olmamalıydı. Kalbini tutuyorsun. Tutma. Bırak. Ölsene.

vicdanımın son sanat eserisin | saçlarını taramak kim bilir hangi dinin cenneti..

Öyle bir yıl diliyorum ki size,sanki tüm yaralarınıza yarabandı değil de direk o yarayı yok edecek insanlar ile karşılaşmanızı istiyorum,kendim içinde.Sevgili arkadaşlar biz “BİZ”olamadık siz olursunuz umarım ,iyi geceler.

🌙

Her zaman kaybetmek o kadar çok yoruyor ki..

İnsanları affetme konusunda sokak kedisi gibiyim. Biraz ilgi gösterince yumuşuyorum hemen. Sonra şapalağı koyuyorlar yine..

öyle olmaz, öyle yapmaz dediğim herkes öyle oldu ve öyle yaptı. sana bunun ağırlığı altında ezilmenin, bunun ağırlığıyla yaşamanın hüznünü anlatayım.

Eskiden üzüntülerim gözyaşıma varmazdı. Eskiden güneş benimdi, ele güne yanmazdı. Eskiden bu şehirde ben yalnız kalmazdım. Bir insanın kapısı dostum, arada çalmaz mı?