Grouvya`s Blog

The app:

ფაშიზმი, როგორც პოლიტიკური იდეოლოგია, ხასიათდება მკაცრი ნაციონალიზმით, ავტორიტარიზმით, სახელმწიფოს უზენაესობით, განსხვავებული აზრისა და უმცირესობების დევნით, და ხშირად – მილიტარიზმით.

ქვემოთ მოცემულია რამდენიმე ძირითადი არგუმენტი და მაგალითი, რომლებსაც კრიტიკოსები იყენებენ ამ მოსაზრების გასამყარებლად:

1. რიტორიკა და ნაციონალიზმი

"უცხოელი აგენტების" რიტორიკა: ხელისუფლების წარმომადგენლები ხშირად იყენებენ ტერმინებს, როგორიცაა "გლობალური ომის პარტია", "უცხოური გავლენის აგენტები" ან "ქვეყნის გარედან მართული რადიკალები", რომლებიც მიმართულია სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციების, ოპოზიციის და მედიის წინააღმდეგ. კრიტიკოსები ამას განიხილავენ, როგორც კოლექტიური პარანოიის გაღვივებას, სადაც ნებისმიერი განსხვავებული აზრი "მტრის ხატად" წარმოჩინდება და ქვეყნის შიდა ერთიანობისთვის საფრთხედ ცხადდება. ეს კი ფაშიზმისთვის დამახასიათებელი "ჩვენ-ის" და "მათ-ის" დაპირისპირების შექმნას ემსახურება.

"ერი - სახელმწიფო - ეკლესია" კავშირი: ზოგიერთი ანალიტიკოსი მიუთითებს მჭიდრო კავშირებზე ხელისუფლებასა და მართლმადიდებელ ეკლესიის კონსერვატიულ ფრთას შორის, სადაც ეკლესია ხშირად გამოიყენება, როგორც ეროვნული იდენტობისა და მორალური "სიწმინდის" ერთადერთი გარანტი. კრიტიკოსები ამას უკავშირებენ ფაშისტურ იდეებში არსებულ "ორგანიზმული ნაციონალიზმის" ელემენტებს, სადაც ერი განიხილება, როგორც ერთიანი, იერარქიული ორგანიზმი, რომელიც "გადაგვარებას" და "გარყვნას" ებრძვის (ხშირად უმცირესობების, მაგ. ლგბტქ+ საზოგადოების ან ლიბერალური ღირებულებების წინააღმდეგ).

2. საკანონმდებლო ინიციატივები და ადამიანის უფლებები

"უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ" კანონი: 2023 და 2024 წლებში განხილული ეს კანონპროექტი, რომელიც არასამთავრობო ორგანიზაციებსა და მედიას გარკვეული დაფინანსების გამო "უცხოური ძალის ინტერესების გამტარებელ ორგანიზაციად" აცხადებს, კრიტიკოსების მიერ განიხილება, როგორც განსხვავებული აზრისა და სამოქალაქო საზოგადოების საქმიანობის შეზღუდვის მცდელობა. ანალოგიური კანონმდებლობა გამოიყენებოდა ავტორიტარულ და ტოტალიტარულ რეჟიმებში, მათ შორის რუსეთშიც. ფაშიზმის ერთ-ერთი ნიშანია ყველა სახის ოპოზიციური ძალის ჩახშობა.

აგრესიული პოლიტიკური ძალადობა: საპროტესტო აქციების დროს პოლიციის ან მასთან დაკავშირებული ჯგუფების მხრიდან მომიტინგეების მიმართ გამოყენებული არაპროპორციული ძალადობა, ასევე სამოქალაქო აქტივისტებზე, ჟურნალისტებსა და ოპოზიციის ლიდერებზე განხორციელებული თავდასხმები (რაც ხშირად გამოძიების გარეშე რჩება), კრიტიკოსების აზრით, წარმოადგენს ფაშიზმისთვის დამახასიათებელ პოლიტიკურ ძალადობას, რომელიც მიზნად ისახავს საზოგადოების დაშინებას და დეზორგანიზაციას.

3. ავტორიტარიზმისკენ გადახრა

ძალაუფლების კონცენტრაცია: ხელისუფლების შტოებს შორის ძალაუფლების ბალანსის შესუსტება, განსაკუთრებით სასამართლო სისტემაზე სავარაუდო პოლიტიკური გავლენის ზრდა, განიხილება, როგორც ავტორიტარული ტენდენცია. ფაშიზმისთვის დამახასიათებელია მკაცრი იერარქიული წყობა და ხელისუფლების კონცენტრაცია.

აი, ძირითადი მყარი არგუმენტები ჰიპოთეზის სასარგებლოდ და მათ საწინააღმდეგო კონტრარგუმენტები:

სიმულაციის არგუმენტის მყარი მოსაზრებები (არგუმენტები "მომხრე")

ნიკ ბოსტრომის არგუმენტი წარმოადგენს ტრილემას (სამი მოსაზრებიდან ერთი უნდა იყოს ჭეშმარიტი):

"პოსტჰუმანურ" (Posthuman) ცივილიზაციებს ძალიან დიდი ალბათობით არ შეუძლიათ (ან არ უნდათ) "წინაპრების სიმულაციების" შექმნა.

მოსაზრება: ტექნოლოგიურად საკმარისად განვითარებული ცივილიზაცია (პოსტჰუმანური ცივილიზაცია) მიაღწევს უზარმაზარ გამოთვლით ძალას. მათ შეეძლებათ შექმნან დეტალური, ცნობიერების მქონე სიმულაციები მათი ისტორიის (ანუ "წინაპრების სიმულაციები").

მყარი არგუმენტი: თუ ასეთ ცივილიზაციებს არ შეექმნებათ ტექნოლოგიური შეზღუდვები და არ ექნებათ ეთიკური ან სხვა მიზეზები, რომ თავი შეიკავონ ამისგან, მაშინ ამ სიმულაციების შექმნა, სავარაუდოდ, საკმაოდ გავრცელებული პრაქტიკა იქნება.

ალბათობა იმისა, რომ ჩვენ წინაპრების სიმულაციაში ვცხოვრობთ, ძალიან მაღალია (თუ (1) და (2) მცდარია).

მყარი არგუმენტი: თუკი პოსტჰუმანური ცივილიზაციები არსებობენ და უამრავ სიმულაციას ქმნიან, მაშინ სიმულირებული რეალობების რაოდენობა (და მათში მცხოვრები ცნობიერი არსებების რიცხვი) ბევრად აღემატება "საბაზო რეალობის" რაოდენობას.

დასკვნა: სტატისტიკურად, ჩვენი ცნობიერება თითქმის ნამდვილად მოხვდება ერთ-ერთ სიმულირებულ რეალობაში და არა საბაზო (პირვანდელ) რეალობაში.

ფიზიკური ანომალიები ან "ხარვეზები" ("Glitches").

მოსაზრება: სიმულაციის ეკონომიის მიზნით, სიმულატორებს შეუძლიათ გამოიყენონ "მოკლე გზები" (shortcuts) ან რესურსების ოპტიმიზაცია. მაგალითად, სამყაროს დეტალები მხოლოდ მაშინ სიმულირდება, როდესაც მათ უშუალოდ აკვირდებიან (რაც ემთხვევა კვანტურ მექანიკაში დაკვირვების ეფექტს).

მყარი არგუმენტი: ზოგიერთი ფიზიკური ფენომენი, როგორიცაა კვანტური მექანიკის უცნაურობები (როგორც ჩანს, ნაწილაკები არ ფლობენ განსაზღვრულ თვისებებს, სანამ მათ არ დააკვირდებიან), ან სამყაროს ფუნდამენტური კანონების "დისკრეტულობა" (სივრცე-დროის ან ენერგიის მინიმალური ერთეულების არსებობა), შესაძლოა სიმულაციის გამოთვლითი შეზღუდვების გვერდითი ეფექტები იყოს.

არგუმენტები სიმულაციის ჰიპოთეზის წინააღმდეგ (კონტრარგუმენტები)

გამოთვლითი შეუძლებლობა (Computational Impossibility).

კონტრარგუმენტი: კვანტური სისტემების სირთულიდან გამომდინარე, სამყაროს ზუსტი სიმულაცია მოითხოვდა კომპიუტერს, რომელიც უფრო რთული იქნებოდა, ვიდრე თავად სიმულირებული სამყარო. თუ სიმულატორები იყენებენ ჩვენსავით ფიზიკის კანონებს, შეუძლებელია, რომ მათ ეფექტურად შექმნან ეს სიმულაცია.

რეაგირება არგუმენტზე: ეს კონტრარგუმენტი ამტკიცებს, რომ არგუმენტი #1 (იხ. ზემოთ) არასწორია.

"მოკლე გზების" (Shortcuts) არარსებობა.

კონტრარგუმენტი: თუ სამყარო სიმულაციაა, ჩვენ უნდა შეგვეძლოს გამოთვლითი ეკონომიის მიზნით დანერგილი "ხარვეზების" ან "გამარტივებების" აღმოჩენა. სამაგიეროდ, ფიზიკა ავლენს სირთულის მზარდ დონეს, განსაკუთრებით კვანტურ დონეზე. სუპერ-მდგრადობა და ფიზიკის კანონების მუდმივობა (მაგალითად, ლორენცის ინვარიანტობა) მეტყველებს სრულყოფილ, არაოპტიმიზებულ რეალობაზე.

არგუმენტის თვითწინააღმდეგობრიობა (Contradiction within the Argument).

კონტრარგუმენტი: ბოსტრომის არგუმენტი ეფუძნება იმ ვარაუდს, რომ ჩვენ შეგვიძლია წინასწარ განვჭვრიტოთ, რომ სხვა ცივილიზაციები შეძლებენ და დიდი ალბათობით შექმნიან სიმულაციებს. თუ ჩვენ ვართ "ტიპური" ადამიანები (როგორც არგუმენტი გვთავაზობს) და ჯერ არ შეგვიძლია სიმულაციების შექმნა, მაშინ საიდან ვიცით, რომ ეს სხვა ცივილიზაციებისთვის ასეთი "ადვილი" და სავარაუდოა? არგუმენტი აბათილებს საკუთარ თავს.

სკეპტიციზმი და უსარგებლობა.

კონტრარგუმენტი: სიმულაციის ჰიპოთეზა, ისევე როგორც სხვა რადიკალური სკეპტიკური არგუმენტები ("ტვინი ქილაში"), არ შეიძლება დადასტურდეს ან უარყოფილი იქნას ემპირიულად (თუმცა ფიზიკოსები ცდილობენ ამის შეცვლას). ის არ გვაძლევს რაიმე ახალ, სასარგებლო ინფორმაციას სამყაროს შესახებ და არ ცვლის ჩვენი ცხოვრების წესს. ზოგიერთი ფილოსოფოსი მას ფსევდომეცნიერებას უწოდებს, რადგან ის არ არის ფალსიფიცირებადი (უარყოფადი).

შეჯამება

სიმულაციის არგუმენტი არ ამტკიცებს, რომ ჩვენ ვცხოვრობთ სიმულაციაში. ის ამბობს, რომ სამი განსხვავებული სცენარიდან ერთი, სტატისტიკურად, თითქმის უეჭველად ჭეშმარიტია (ესენია: გადავშენდებით, არ შევქმნით სიმულაციებს, ან უკვე სიმულაციაში ვცხოვრობთ).

1. It Is a Fundamental Human Right

Access to healthcare is a universal human right. Transgender people deserve the same level of care as anyone else. This includes gender-affirming care, which is recognized as medically necessary. Denying this care is a form of discrimination and violates basic human rights principles.

2. It Is Life-Saving Care

Transgender individuals, especially youth, face alarmingly high rates of depression, anxiety, and suicide due to gender dysphoria and societal stigma. Gender-affirming care is proven to be the most effective treatment for alleviating this distress. Access to this care dramatically reduces suicidal ideation and attempts, making it quite literally life-saving. 🩺❤️

3. Endorsed by All Major Medical Associations

There is a global consensus among medical professionals. Virtually every major medical and mental health organization—including the American Medical Association, the American Psychological Association, and the World Professional Association for Transgender Health (WPATH)—endorses gender-affirming care as safe, effective, and medically necessary. This support is based on decades of scientific research and clinical evidence.

4. It Improves Overall Well-being and Quality of Life

When transgender people receive the care they need, they are able to live more authentic and fulfilling lives. It allows them to focus on their education, build careers, foster relationships, and contribute to society. Instead of merely surviving, affirming care helps people thrive. ✨

5. It Makes Economic Sense

Providing gender-affirming care is more cost-effective than managing the long-term consequences of denying it. The costs of treating severe depression, substance abuse, and suicide attempts that can result from untreated gender dysphoria far exceed the cost of providing affirming medical care. A healthy population is a productive population.

არგუმენტები, თუ რატომაა მნიშვნელოვანი ტრანსგენდერი ადამიანების ჯანმრთელობა (Georgian Translation)

1. ეს ფუნდამენტური ადამიანის უფლებაა

ჯანდაცვაზე წვდომა საყოველთაო ადამიანის უფლებაა. ტრანსგენდერი ადამიანები იმსახურებენ იმავე დონის სამედიცინო მომსახურებას, რასაც ნებისმიერი სხვა. ეს მოიცავს გენდერულად-დამადასტურებელ ზრუნვას, რომელიც სამედიცინო აუცილებლობად არის აღიარებული. ამ ზრუნვაზე უარის თქმა დისკრიმინაციის ფორმაა და არღვევს ადამიანის უფლებების საბაზისო პრინციპებს.

2. ეს სიცოცხლისთვის გადამრჩენი ზრუნვაა

ტრანსგენდერი ადამიანები, განსაკუთრებით ახალგაზრდები, გენდერული დისფორიისა და სოციალური სტიგმის გამო დეპრესიის, შფოთვისა და სუიციდის საგანგაშოდ მაღალი რისკის ქვეშ იმყოფებიან. დამტკიცებულია, რომ გენდერულად-დამადასტურებელი ზრუნვა ამ მძიმე მდგომარეობის შესამსუბუქებლად ყველაზე ეფექტური მკურნალობაა. ასეთ ზრუნვაზე წვდომა დრამატულად ამცირებს სუიციდურ აზრებსა და მცდელობებს, რაც მას პირდაპირი მნიშვნელობით სიცოცხლისთვის გადამრჩენს ხდის. 🩺❤️

3. აღიარებულია ყველა წამყვანი სამედიცინო ასოციაციის მიერ

სამედიცინო პროფესიონალებს შორის არსებობს გლობალური კონსენსუსი. თითქმის ყველა წამყვანი სამედიცინო და ფსიქიკური ჯანმრთელობის ორგანიზაცია — მათ შორის ამერიკის სამედიცინო ასოციაცია, ამერიკის ფსიქოლოგთა ასოციაცია და ტრანსგენდერთა ჯანმრთელობის მსოფლიო პროფესიული ასოციაცია (WPATH) — მხარს უჭერს გენდერულად-დამადასტურებელ ზრუნვას, როგორც უსაფრთხო, ეფექტურ და სამედიცინოდ აუცილებელ მკურნალობას. ეს მხარდაჭერა ათწლეულების სამეცნიერო კვლევასა და კლინიკურ მტკიცებულებებს ემყარება.

4. აუმჯობესებს საერთო კეთილდღეობასა და ცხოვრების ხარისხს

როდესაც ტრანსგენდერი ადამიანები იღებენ საჭირო ზრუნვას, მათ შეუძლიათ იცხოვრონ უფრო ავთენტური და სრულფასოვანი ცხოვრებით. ეს მათ საშუალებას აძლევს, ფოკუსირდნენ განათლებაზე, აიწყონ კარიერა, განავითარონ ურთიერთობები და შეიტანონ წვლილი საზოგადოების განვითარებაში. იმის ნაცვლად, რომ უბრალოდ არსებობდნენ, დამადასტურებელი ზრუნვა ადამიანებს სრულფასოვან ცხოვრებაში ეხმარება. ✨

5. ეკონომიკურად გამართლებულია

ეს არგუმენტები წარმოადგენს სააზროვნო მიმართულებებს და არა აბსოლუტურ „მტკიცებულებებს“.

არგუმენტები ღმერთის არარსებობის შესახებ

1. ბოროტების პრობლემა (The Problem of Evil)

ეს ერთ-ერთი ყველაზე ძველი და ძლიერი ფილოსოფიური არგუმენტია. ის შემდეგნაირად ფორმულირდება:

თუ ღმერთი ყოვლისშემძლეა, მას შეუძლია ბოროტების და ტანჯვის აღმოფხვრა.

თუ ღმერთი ყოვლისმცოდნეა, მან იცის ბოროტებისა და ტანჯვის არსებობის შესახებ.

თუ ღმერთი ყოვლადკეთილია, მას სურს ბოროტების და ტანჯვის აღმოფხვრა.

თუმცა, მსოფლიოში არსებობს უამრავი ტანჯვა და ბოროტება (ავადმყოფობები, ომები, ბუნებრივი კატაკლიზმები, გენოციდი). ეს ფაქტი ლოგიკურ წინააღმდეგობას ქმნის: როგორ შეიძლება ასეთი ღმერთი არსებობდეს და ამავდროულად ამდენი ბოროტება იყოს დაშვებული?

2. ემპირიული მტკიცებულებების არარსებობა (Lack of Empirical Evidence)

მეცნიერება ეფუძნება დაკვირვებად, გაზომვად და განმეორებად მტკიცებულებებს. დღემდე არ არსებობს არანაირი სანდო, მეცნიერულად შემოწმებადი მტკიცებულება, რომელიც ღმერთის ან ზებუნებრივი ძალების არსებობას დაადასტურებდა. სასწაულების, გამოცხადებების ან ლოცვებზე პასუხების შესახებ მონათხრობები, როგორც წესი, სუბიექტური და ანეკდოტური ხასიათისაა და მათი მეცნიერული მეთოდებით გადამოწმება შეუძლებელია.

3. ურთიერთგამომრიცხავი რელიგიების არგუმენტი (Argument from Inconsistent Revelations)

მსოფლიოში ათასობით სხვადასხვა რელიგია და ღმერთის კონცეფცია არსებობს. მრავალი მათგანი ერთმანეთს ეწინააღმდეგება და თითოეული აცხადებს პრეტენზიას ერთადერთ ჭეშმარიტებაზე. მაგალითად, ქრისტიანობა, ისლამი, იუდაიზმი და ინდუიზმი ერთმანეთისგან რადიკალურად განსხვავებულ სწავლებებს გვთავაზობენ. ლოგიკურად, ისინი ყველა ერთდროულად ვერ იქნებიან მართლები. ეს კი ბადებს კითხვას, ხომ არ არის ყველა მათგანი ადამიანის კულტურული და ფსიქოლოგიური წარმოსახვის ნაყოფი.

4. ოკამის სამართებლის პრინციპი (Occam's Razor)

ეს არის მეცნიერული და ფილოსოფიური პრინციპი, რომლის თანახმად, თუ მოვლენის ასახსნელად რამდენიმე ჰიპოთეზა არსებობს, ყველაზე მარტივი ახსნა, როგორც წესი, ყველაზე სწორია. სამყაროს წარმოშობა, სიცოცხლის განვითარება და ფიზიკური კანონები შეიძლება აიხსნას ბუნებრივი პროცესებით, როგორიცაა დიდი აფეთქება, ევოლუცია, ფიზიკა და ქიმია. ღმერთის, როგორც დამატებითი, ზებუნებრივი ფაქტორის შემოტანა, ამ პრინციპის მიხედვით, არასაჭირო და გაუმართლებელი გართულებაა, რადგან ბუნებრივი ახსნები საკმარისია.

5. არასრულყოფილი დიზაინის არგუმენტი (Argument from Poor Design)

თუ სამყარო და ცოცხალი ორგანიზმები ყოვლისშემძლე და ყოვლადბრძენმა შემოქმედმა შექმნა, მაშინ ყველაფერი სრულყოფილი უნდა იყოს. თუმცა, ბუნებაში უამრავ „არასრულყოფილებას“ და „შეცდომას“ ვხვდებით:

ვესტიგიალური ორგანოები: ადამიანის აპენდიქსი ან ბრმა ნაწლავი, რომლებიც ფუნქციას მოკლებულია და ხშირად პრობლემებს იწვევს.

გენეტიკური დაავადებები: უამრავი მემკვიდრეობითი დაავადება, რომელიც საშინელ ტანჯვას იწვევს.

ბუნებრივი კატაკლიზმები: მიწისძვრები, ცუნამი, ვულკანები, რომლებიც განურჩევლად ანადგურებენ სიცოცხლეს.

ბიოლოგიური არაეფექტურობა: მაგალითად, ადამიანის თვალის ბადურის სტრუქტურა, რომელიც „უკუღმაა“ აგებული და ბრმა ლაქას ქმნის.

ეს ფაქტები უფრო ლოგიკურად აიხსნება ბუნებრივი გადარჩევის ქაოტური და არამიზანმიმართული პროცესით, ვიდრე გონიერი შემოქმედის ჩარევით.

დასკვნა

ძირითადი მიზეზები, თუ რატომ არის ტრანსგენდერი ადამიანების უფლებები მნიშვნელოვანი:

* თანასწორობა და არადისკრიმინაცია: ტრანსგენდერ ადამიანებს, ისევე როგორც ყველას, აქვთ უფლება იყვნენ დაცულნი დისკრიმინაციისგან დასაქმებაში, განათლებაში, ჯანდაცვაში, საცხოვრებელში და სხვა სფეროებში. დისკრიმინაცია იწვევს სოციალურ გარიყვას, სიღარიბეს და ფსიქიკურ ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ პრობლემებს.

* სიცოცხლისა და უსაფრთხოების უფლება: ტრანსგენდერი ადამიანები ხშირად ხდებიან ძალადობის, სიძულვილისა და შევიწროების მსხვერპლნი, ზოგჯერ სიცოცხლის ხელყოფის ჩათვლით. მათი უფლებების დაცვა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია მათთვის უსაფრთხო გარემოს შესაქმნელად.

* ჯანმრთელობის უფლება: ტრანსგენდერ ადამიანებს ხშირად ექმნებათ სირთულეები ჯანდაცვის სერვისებზე წვდომისას, განსაკუთრებით გენდერის დამადასტურებელ ზრუნვასთან დაკავშირებით. მათთვის აუცილებელი სამედიცინო სერვისების უზრუნველყოფა მათი ფიზიკური და ფსიქიკური ჯანმრთელობისთვის გადამწყვეტია.

* ლეგალური აღიარება: ბევრ ქვეყანაში ტრანსგენდერ ადამიანებს არ აქვთ უფლება იურიდიულად აღიარონ თავიანთი გენდერული იდენტობა, რაც უამრავ პრობლემას უქმნის მათ ცხოვრების ყველა ასპექტში – საბუთებიდან დაწყებული, სოციალურ სერვისებზე წვდომით დამთავრებული. გენდერის იურიდიული აღიარება არსებითია მათი ღირსებისა და უფლებების დასაცავად.

* სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლება: ტრანსგენდერ ადამიანებს აქვთ უფლება თავისუფლად გამოხატონ საკუთარი გენდერული იდენტობა შიშის გარეშე. მათი გამოხატვის თავისუფლების შეზღუდვა არღვევს ადამიანის ფუნდამენტურ უფლებებს.

* სოციალური ინტეგრაცია: ტრანსგენდერი ადამიანების უფლებების დაცვა ხელს უწყობს უფრო ინკლუზიური და სამართლიანი საზოგადოების შექმნას, სადაც ყველა ადამიანი თავს დაცულად, ღირსეულად და მისაღებად იგრძნობს.

ვითარება საქართველოში:

საქართველოში, მიუხედავად იმისა, რომ ანტიდისკრიმინაციული კანონმდებლობა არსებობს და სისხლის სამართლის კოდექსი ითვალისწინებს სიძულვილის მოტივით ჩადენილი დანაშაულის დამამძიმებელ გარემოებას სექსუალური ორიენტაციისა და გენდერული იდენტობის საფუძველზე, ტრანსგენდერი ადამიანები კვლავ დგანან სერიოზული გამოწვევების წინაშე. საზოგადოებრივი დამოკიდებულება ხშირად ნეგატიურია, ხოლო კანონმდებლობაში ჯერ კიდევ არის ხარვეზები, განსაკუთრებით გენდერის იურიდიული აღიარებისა და ტრანს-სპეციფიკური ჯანდაცვის სერვისების მიმართულებით.

ცოტა ხნის წინ მიღებულმა კანონმდებლობამ, რომელიც მიზნად ისახავს "ოჯახური ღირებულებების დაცვას", მნიშვნელოვნად შეზღუდა ლგბტქ+ ადამიანების, მათ შორის ტრანსგენდერების უფლებები საქართველოში, მათ შორის აიკრძალა სქესის შეცვლა დოკუმენტებში და გენდერული დამადასტურებელი სამედიცინო მომსახურება, რაც უარყოფითად აისახება ტრანსგენდერი ადამიანების სიცოცხლესა და ღირსებაზე.

ორივეს აქვს წესები ან მცნებები, რომლებიც უნდა დაიცვან, წინააღმდეგ შემთხვევაში... კარგი, ვთქვათ, ეს არ იქნება სასიამოვნო გამოცდილება. რელიგიაში ეს ღვთის რისხვაა; ტოტალიტარულ რეჟიმში ეს საიდუმლო პოლიციაა.

ორივე შეიძლება იყოს საკმაოდ კომპეტენტური პროპაგანდაში და მიმდევრების ტვინის გამორეცხვაში. რელიგიაში ეს არის მარადიული ხსნის ან ღვთიური დასჯის დაპირება; ტოტალიტარულ რეჟიმში ეს არის უტოპიური საზოგადოების დაპირება ან პატიმრობის ან სიკვდილის საფრთხე.