gri palyaco

vahimkanseri:

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

Ağaca dayanma kurur, duvara dayanma çürür, insana dayanma ölür.

Ne diyeyim, dilerim ihtiyacı olan birine gidiyordur bizden aldıkları umut.

Ne diyeyim, dilerim ihtiyacı olan birine gidiyordur bizden aldıkları umut.

Unutmanın acısı, ayrılığın acısından farklı. Ayrılık hüzne yakın, unutmak kasvete. Yani birini er geç unutmaya mahkum olduğunu bilmenin kasvetinden bahsediyorum. Birini yavaş yavaş unuttuğunun bilincine vardığın anların sıkıntısından bahsediyorum. O kişinin parça parça silinip alakasız hatıraların arasına karışmasından bahsediyorum. Belki de neden bahsettiğimi bilmiyorum, sadece üzülüyorum, vasıfsız keder.

Bahaneyi bir kenara bırakmalı insanlar, çünkü mesafeler dokunmaya engeldir, sevmeye değil.

Ömrüm boyunca, ikinci el eşya satan bir dükkanın vitrinine bakar gibi baktım hayatıma.

Tehlikeli sayılmam artık kalbimi kalın bir kitabın arasında kuruttum.

Artık her insanın son kullanma tarihi var. Çünkü karşımızdakine insan olarak değil, imkân olarak bakıyoruz.

Sana en yorgun sabahlarımı getirdim.

Ne övecek, ne lanet edilecek, ne de yakınılacak bir şey var ortada, ama pek çok şey gülünç; aslına bakarsanız, insan ölümü düşündüğünde her şey gülünç.

Aklımdan çıkmıyorsun dedim, başka türlüsünü yorgunum anlatmaya..