misanthrope

Saw this post and tawang-tawa ako kasi akong-ako to. All my friends alam nilang ganito ugali ko lalo na kapag super lasing na ako na tipong malapit na ako mag-blackout.

May one time, tinanong ako nung friend ko kung tanda ko pa daw ba binilhan ko ng Jollibee yung batang namamalimos at kapatid niya. Kahit na ahead of time, binili ko na lahat nung paninda niya para maka-uwi na siya. Eh kaso nakita namin siya ulit sa Jollibee. Sabi ko, tanda ko naman yun. Ewan ko, durog na durog talaga puso ko sa mga batang pinagta-trabaho ng mga magulang nila lalo na sa gabi.

Tapos recently nga nung nag-inom kami nung officemate ko kasama bebe niya. Sinabi niya sa bebe niya na masaya nga ako kasama sa inuman. Madaming side quest at uuwi kang busog na busog. Hahahahaha.

It’s been 7 or 8 years at nalagyan ko na din ng avatar tumblr ko. Hahahaha. Kelangan ko pala i-appeal para mapayagan ako ng tumblr.

Inasikaso ko na national id ni papa para matapos na pangungulit niya at umuwi na siya. Hanap pa ng hanap ng kung anu-ano dito sa bahay, eh ako nga kapag may nawala bumibili na lang ako kasi mas mahirap pa mag-hanap.