Gökçe

Biraz doğaçlama yaşasanız belki seversiniz.

Seversiniz; çok kilo alacağım diyerek kaçtığınız nutella kavanozlarını, acaba ben şuan ne yaşıyorumları, deniz kıyısında dalga sesiyle kurulan hayalleri, uzaylılara olan inancınızı...

Ama en çok kendinizi seversiniz.

Yalnızca kendimize ait doğrularımızın, kimseyle paylaşamadığımız duygularımızın, içinden çıkamadığımız dolambaçlı yollarımızın ve sıkı sıkıya örülmüş duvarlarımızın arasından sıyrılıp tutunmak için sebep ararız.

Hayat göğüs kafesimize öyle sert bir yumruk atar ki.. bazen tıkanırız.

Her zaman farklı bir yol vardır. O yol bize çoğu zaman sunulmaz, biz buluruz ve başlarız.

Bir insan; bir yerden bir şeye kaç kez başlar?

Çok kez başlar ama hep bir son vardır.

Diğer yandan 28 yıllık hayatını karşına alabilirken kalan zamanı karşına alamazsın.

Şimdi kendine sorabilirsin.

Öyle güzel ki! Hani bir rüzgar ılık ılık saçını teğet geçmiş, yanağını öpmüş..hani yattığın yatak bile buluttan sanki.

Bir süre sonra o güç dondurucu soğuğa dönüştü. Kangren edercesine işledi içime.

O yatak dikenden zemine dönüştü.

Hani hepsi beraberdi? Bak tekim. Unutmayacağım!

Ruhuma, bedenime her bir hücreme teneffüs eden bu duyguyu hatırlatacağım kendime.

Çiçek kokan sözlerin yerini ısırgan otlarının aldığını, yaktığını, nasıl yandığımı unutmayacağım.

Bugün kendimi ve seni sonsuza dek özgür bırakıyorum.

Sen yine güle güle git.

O an hissettiğin kızgınlığı hatırlıyor musun?

Ben hem sürücüye hem de yağan yağmura söylenirdim mesela..

Düşünüyorum da yalnız yaşamaya bu kadar alışmış ve bu durumdan keyif de almaya başlamış bir insanken yalnız ölmekten neden bu kadar korkuyorum?

Sanırım çoğu insanın ortak kaygısı bu.

Bencillik belki. Şuan iyiyim mutluyum ama ya bir gün yalnızlıktan sıkılırsam, herkes aile kurup uzaklaştığında dışarda sosyalleşmeye insan bulamazsam yada yaşlandığımda gözümün içine bakıp elimi tutacak bir tek insan olmazsa yanımda?

O hep tek hep yek! naraları varya o elimde patlarsa?

Olsun diye hiç yaşayamadım ben yaptım oldu.

Ya bu sefer yapamazsam...

Biliyorum bunları düşünen tek yalnız insan kişisi ben değilim.

E bu kadar yalnızsak hala neden bu kadar yalnızız öyleyse.

Ben içinden çıkamıyorum. Hadi birazda siz düşünün.