hiç.

Sana bir sürü şey anlatmıştım ama aklında beni nerden vuracağın kalmış. Eyvallah.

Yaz konuşalım.

İçimde öyle güzelsin ki onu kirletmeyeceğim seninle.

Birlikte yürüdüğümüz yollar, şimdi yalnızlığın izleriyle dolu.

İstiyorum ki bana gelen kimse mutsuz dönmesin.Yüreğime giren umutsuz kalmasın.Karanlığımı gören ışık yok diye yoldan dönmesin. Acımı bilen beni ordan vurmasın.Samimiyetimi gören değerli olduğunu anlasın.Sessizliğimi zayıflık sanmasın.Zaten bir kere sırtımı dönersem gitmişimdir.

“beklemek cehennemdir. ama beklerim seni.”

ben herkesi hatırlayarak unuttum.

“gözlerinde bulurdum kendimi seni her gördüğümde, tüm çabam bir gülüşün içindi.”

Sorun senden mesaj gelmemesi değil, benim hala o mesajı bekliyor olmam.

İçimde cesedini taşıyacağımı bilseydim seni hiç öldürmezdim.

Mükemmel bir gelecek bizi bekliyor, ama biz o tarafa gitmiyoruz.

Trilyonlarca cümle yazıldı ama sende hala kelimelere sığmayan bir şey var.

Ben ne özledim az önce?

Kül olur kalbindeki zamanla.