Siktir et, zaten seni anlatmayı hiçbir zaman beceremedim.

Biri seni o kadar kırmış ki, hiçbir şey hissetmiyorsun ona karşı. Birine karşı bir şey hissetmemek duyulacak en ağır duygudan daha ağırdır.

Arkanda bıraktığın bu enkaz sen olmadan sana kırgın kalmayı öğretti.

Kendimden ne zaman kaçsam sende buluyorum kendimi. Bir kaç damlayla ıslatıyorum belki ama ne yakabiliyorum ne de atabiliyorum.

Çiçekler ölüyü diriltmiş, bir özür kalbi tamir etmiş gibi davranıyorlar.

Sen gelmesi gitmesi bir, el kadar adamdın Ben annem hariç sevdiğim her şeyde yanıldım Olmayacak yerlerde biteviye kalırdın Her yeni gün umutla geleceksin sanırdım Böyle böyle gölgene razı oldum, alıştım Ben annem hariç sevdiğim her şeyde yanıldım  

senle olur dediğim her şey sensiz oldu bak

“Göğsümdeki çiçeklerin dili yok, unutma.”

sanki elimi hiç bırakmamışsın gibi yokluğunda kendi kendime inandım, dayandım. sanki kötü sonlu hiç hikaye yokmuş gibi sonumuzun iyi biteceğini varsaydım, yalandı.

birçok engeli aşıp küçücük şeylerle biten aşklara içiyoruz bugün.

Sevildiğimi adından daha ezber bildiğim günlerde bile ertesi gün seni benden alacaklarmış gibi yaşadım