otobüs penceresinin o hızla akıp giden geçişinde seni gördüm. bembeyaz, pamuk gibi şeker annemi yani. evin yolunu uzatmak için 2-3 durak önceden indim, son nefesini bıraktığın kaldırım kenarında oturdum. sigaramı yaktım ve uzun uzun ağladım.  şimdi şu anda dizlerine koysam başımı, bana o güzel sesinle söylesen en sevdiğimiz şarkıyı. ''bir yanım mersin, bir yanım konya''. 

''yalnız ona yar demiştik, onda bir şey var demiştik o bizi anlar demiştik, böyleymiş kara yazımız.'' yine beni bana anlatan bu kaçıncı türkü?

''sıkıldım. tüm budala bakışlardan. iyiliksever görünen insanların acınası merhametlerinden. başkalarını önemsediklerini sanıp kendilerini aldatışlarından ve en çok kendilerine aldanışlarından...''

üşüyüp yorgun düştükçe yüreğim gözlerin düşer aklıma, kirpiklerin  saçların, avuçlarıma  alırım, tel tel sarınır   ısınır avunurum...