Slapen is denk ik ongeveer het lekkerste wat bestaat. Wat is er nu beter dan je versgewassen bedje (liefst met buitengedroogde witte lakens) in glijden en je fijn in de donzige kussens te nestelen? Zalig gewoon. Misschien even nog een relaxt muziekje luisteren of wat lezen. Eventueel nog een beetje frunniken aan je bedgenoot. En dan langzaam die luikjes sluiten... <zucht> ... <zucht> ... <snore>...
Het jammere aan slapen is alleen dat wakker worden. Het hoort erbij, maar ik heb er al jaren serieuze issues mee. Op een of andere manier gaat wakker worden nooit relaxt. (Ik vermoed dat ik hierin niet de enige ben, maar heb er nog nooit iemand over horen praten, dus waarschijnlijk om welke reden dan ook is dit een groot taboe.) Er bestaan verschillende soorten niet relaxt wakker worden. (Met mezelf als enige respondent in dit onderzoek valt te twijfelen aan de empirische juistheid, hetgeen me er niet van weerhoudt verstrekkende en enorm generaliserende conclusies te trekken.)Â Zo onderscheid ik zeker drie hoofdvormen:
1. Het in 1x wakker schrikken. Vaak veroorzaakt door heftig dromen (bijvoorbeeld dat je achtervolgd wordt en opeens in een heel diep gat valt), harde geluiden van buiten (zoals vuurwerk van je Indiase achterburen of je 180 kilo zware bovenbuurvrouw die uit bed valt) of koorts. Ook al gaat je wekker nog lang niet, weer opnieuw slapen wordt sowieso lastig. Verhoogd stressniveau. Vanaf nu (ook als slapen uiteindelijk wel weer lukt) heb je een humeurige dag met slecht haar.
2. Het half wakker worden, snoozen, snoozen, snoozen, dromen en dan opeens wakker schrikken: Shit, veel te laat! Je lichaam maakt opeens een stoot adrenaline aan van jewelste. Je weet in een keer wat je aan moet. Grijpt de stijltang in je ene, je tandenborstel in je andere hand. Tegelijkertijd geef je met je linkervoet de baby de fles en verschoont hem met je rechtervoet. Hup alles in je tas, racen langs de creche en (hijg, zweet, zucht) kom je nipt op tijd op kantoor. Waar je weer opnieuw je haar kunt stijlen. En ontdekt dat je baby nog in je tas zit en je je laptop op de creche hebt gedumpt. De hele dag heb je nog last van de ochtendstress, waardoor je humeurig bent. En een slechte haardag hebt.
3. Het voor de wekker wakker worden. Bijvoorbeeld door een lamp die automatisch een kwartier voor officiÍle wektijd langzaam feller gaat branden. En waar 5 minuten voor officiÍle wektijd zachtjes schorre vogelgeluiden (danwel radioruis golfjes-, dronken kikker- of pingpongballenregengeluiden) uitkomen, die steeds harder worden, totdat het geluidsniveau een enorme climax bereikt op de officiÍle wektijd. En jij je al een kwartier kapot geÍrgerd hebt aan het wakker worden voor de wekker ßberhaupt (Ik had nog een kwartier kunnen slapen! Ik had nog een kwartier kunnen slapen!!!!) en vervolgens aan het irritante licht, dat toch wel erg nep zacht zonlichtachtig is en daarna ook nog aan die fabrieksgeluiden die heel tropisch en natuurlijk moeten klinken. Maar dat totaal niet doen!!! Dus zwaar annoyed hijs je je bed uit. Je weet niet meer wat je aan moet, je kunt je tas niet vinden, de baby huilt in de wieg, je bent je sleutels kwijt. (Maar gelukkig heb je tijd genoeg...) Uiteindelijk loop je  toch nog met twee verschillende schoenen aan je huis uit (maar dat ontdek je pas op kantoor bij de koffieautomaat), dropt de baby gelukkig op tijd bij de creche en zet stipt om half negen je pc aan op kantoor. Je bent de hele dag geÍrgerd en geïrriteerd, zeker nadat je ontdekt dat je schoenen niet hetzelfde zijn. En je haar zit slecht, omdat je tijd had om het uitgebreid te stijlen.
Vroeger had ik voornamelijk last van de tweede vorm van wakker worden. Sinds mijn verjaardag alleen nog maar van nummer drie.
Written by: Genie Jean
March 30, 2011
stormborns
kaledo-art
gummygunk
izzy806
blakekathryn
