Burayı özledim. İnsanın bi' sosyal medya hesabına özlem duyması ne kadar salakça duruyor. Ama aslında burası bana eskileri hatırlatıyor. Öylece bırakıp gittiğin bir yere sonradan dönüp bakmak ve kendine ait eski şeylere yeniden rastlamak biraz hüzünlendirici de olabiliyor. Ben buraya bakınca bilmem ne zaman önceki kış mevsimini hatırlıyorum. Eski evmizdeki odamda oluyorum ve o koca camdan yine içeri soğuk rüzgarlar esiyor. Cam kenarında yine gece yarısı dışarıyı seyrediyorum. Eskiye dair birçok şeyi çok özlüyorum. En çok da eskiden, simdiye nazaran daha sakin ve huzurlu olarak hatırladığım tüm yaşantımı.

"Nietzsche‘ye göre her şey bir akış halindedir ve sabit ve değişmeyen varlık diye bir şey yoktur. Fikirler, bilgi, hakikat ve diğer her şey gibi madde de sürekli hareket ve değişim halindedir. Güç istemi de bu değişimin temel dinamiğidir. Evren şeylerden veya olgulardan değil istemlerden oluşmuştur. Ruh ve benlik gibi kavramlar sadece dilbilgisel bir kurgudur; ben diye adlandırılan şey birbiriyle rekabet eden ve birbirleri üzerinde üstünlük sağlamaya çalışan istemlerin kaotik biraradalığıdır. Yaşamın temel yönü değişim olduğundan, gerçekliği sabit ve nesnel olarak tasarlayan bilimsel, felsefi, dini vb. görüşler yaşamı yadsır. Hayatı olumlayan hakiki bir felsefe ise değişimi kucaklar ve değişimi değişmeyen tek şey olarak görür." /Nietzsche'nin Hakikat Kavrayışı ve Perspektivizm - Selvihan Selvi

Bugün belki sigarayı bıraktığım günden beri beni en çok zorlayan günü yaşadım. Üç tane cenaze gömdüm, üç! Üç sayısı hayatımda ilk defa bana bu kadar çok geldi. Hava almak iyi geldi ama. Tepede oturdum yine. Yağmur da yağmak üzereydi, havanın güzel bi kokusu vardı. Bir de o tepenin hep hoş bir rüzgarı var, esince yaşadığını hissediyorsun adeta. Hayatı olumlamaya yarıyor bu. Birden aklının her yerinde yeşil ışıklar yanmaya başlıyor. Mükemmel.

İnanmadığım bir tanrının eksikliğini hissederek yaşıyorum

Annem bana kuaförünün fotoğraflarını gösteriyor, kuaförcü kadın ne güzel siperliğini takmışşş, saç için kullandığı makaslarını her müşteriden sonra 150 derecelik fırına atıp mikroplarını öldürüyorr, dükkanın içini belli aralıklarla dezenfekte ediyor vesaire vesaire. Kadın o kadar güzel ve hijyenik hizmet veriyor ki yani... Bunu annemden görünce dedim heralde bizim berberler de böyledir. Gittim berbere baktım adamın suratında maske bile yok ve elinde sigara dükkanın içi duman altı... Koronavirüs dükkanın içinde oturmuş çay içiyor resmen. İçimden dedim senin ben... Başka berbere gittim onun da ötekinden çok farkı yok. Başka denedim yine aynı. Günün sonunda beni alırlarsa kadın kuaförüne girecem veya psikolojisi bozulmuş insanlar gibi aynanın karşısında ağlayarak saçımı sıfıra vuracam. İkisinden biri.

Keşke tek bir insanla sağlıklı bir iletişimim olsaydı. Herhangi biri. Yok, şaka gibi bir şey.

Herkes beraberinde yeni müzikler getiriyor. Yeni bir insanla beraber yeni bir müzik. Sonrasında anılarla özdeşiyor o müzik, üzerine siniyor zamanın. Bir süre sonra ise geriye kalan her türlü bir müzik oluyor.

İzlemek için film indirmiştim, sonra izlemeyi unuttum ve az önce galeriyi silerken yanlışlıkla onu da sildim. Kendime zararım valla.

Canım geriliyor sevgili arkadaşlar, ruhum geriliyor. Zihinsel olarak nefes alamıyorum. Rahatlamaya ihtiyacım var. Hakikatten ihtiyacım var...

Bir ara kış kampı yapmak istiyorum. Tuttuğum balığı akşam pişirip yemek istiyorum. Sadece bastığım karın, suyun ve ateşin sesi olsun istiyorum. Sessiz sakin bir gece geçirip eve dönmek istiyorum.