bitmiş kitabın ölmüş karakteriyim

Bekleyen her şey bir gün solar ve ölür. Bu bir papatya da ola bilir. Ve yahut bir umut da.

Beni güzel hatırla Bunlar son satırlar Farzet ki bir rüyaydım esip geçtim hayatından Yada bir yağmr sel oldum sokağında Sonra toprak çekti suyu Kaybolup gittim Beklide bir rüyaydım senin için…. Uyandın ve ben bittim

Saat zamanı gösterir, zaman ise insanların gerçek yüzünü.

Bazen sadece senin göre bildiğin bir rüya için her şeyi riske atman gerekir.

Her güçlü insanın arkasında, ona güçlü olmaktan başka çare bırakmayan bir hikayesi vardır.

Kul ölümü unutur ama ölüm kulu unutmaz.

Seçeneği yokken her kes sadıktır.

Ertelenen bir arama, geç kalınan af dileyişler, geç gelen farkındalıklar, anın güzelliğini kaçırmalar, içinden geleni söyleyemeyişler insanın omzunda bir yük olarak duruyor. O yüzden içinizden geleni yapın; taktiksiz, tertemiz ve içten. Kazanıp kaybetmenin bir önemi yok, ölüm var.

"Değer zamanında verilmeli mezar ne anlar çiçekten..."

"Çocukken hayal ettiğim gelecek hiç de böyle değildi.. Büyümenin hayallerinden; yavaşça ama emin adımlarla vazgeçmek demek olduğunu öğrendim.."

Garip insanları seviyorum... Sürüden ayrılanları, farklı olanları, sıradışı ruhları, sanatçıları, yalnızları ve gerçekten kendi aklıyla düşünebilenleri. Değerlerini kalabalığın fikirlerine göre değiştirmeyen insanları. Çünkü çoğu zaman, en güzel ruhlar onlarda gizlidir.

Her şey için yeni bir yarın var

Koca yıldan geriye ne kaldı derseniz büyük yorgunluklar affedilemeyen kırgınlıklar ve keşke tanımasaydım diye geçmişin tozlu raflarına kaldırdığım insanlar.

"Her şeyin çok ince Çizgisindeyim, hayatımda ilk defa bana ben bile Bulaşmıyorum"

"Boynumda ip var, herkes tabureyi sen mi kirlettin diyor."

Çok yorgunum. yıllardır koşuyor da varamıyor gibiyim, ama bunu yürüyerek varmışlara nasıl anlatayım.

Öyle kırgınım ki, bulut olsam günlerce dinmez yağmurum.