You’re bored as fuck

σήμερα θέλω αυτήν που είσαι στοργικός.

Θέλω να βάλεις την παλάμη σου στο μάγουλό μου

και να μου πεις το αγαπημένο μου ψέμα

«όλα θα πάνε καλά».

Εγώ να κουλουριαστώ στην αγκαλιά σου

και να εισπνεύσω σαν να είναι η πρώτη φορά.

Όπως τα νεογνά όταν πρωτοέρχονται στον κόσμο

και παλεύουν για ζωή.

Τόσο βαθιά θέλω να εισπνεύσω,

να γεμίσουν τα πνευμόνια μου

οξυγόνο

και το άρωμά σου

–όχι της χαζοκολόνιας που σ’ αρέσει να φοράς–

το δικό σου θέλω,

αυτό που είσαι εσύ.

Μαζί σου

θέλω και άλλα χέρια

και άλλα πόδια

να μπορώ να τα αισθανθώ όλα παραπάνω.

Θέλω περισσότερα χέρια,

περισσότερα πόδια,

να μπορώ να σε ακουμπάω

παντού και ταυτόχρονα.

Ίσως αύριο διαλέξω μία άλλη εκδοχή σου.

Αυτήν

που δεν μπορώ να έχω

(την υπαρκτή).

και κάθε μέρα είναι σαν θανατος

το φαΐ είναι άνοστο

το νερό είναι πικρό

το κρεβάτι είναι κρύο

οι μέρες ατελείωτες

οι νύχτες άυπνες

και