GÖNLÜMDEN KIRDINIZ.

Unutabilmek yürek değil zaman ister.

Kimse ne kalbimde ne sırtımda yük değil artık. Her şeye geçmiş olsun.

Ceplerine taş doldurup suların derinliklerine gitmiş Virginia Woolf. İnsan gitmek ister bazen. Herkesten, her şeyden.

Kazılan kuyularıma çiçek ektim, 'her şeye biraz alıştım ve herkesi affettim.'

Yüzünde bir çiçektim, açamadım.

Çiçeğim, sen solarken de çok güzelsin. Güçlü durmana gerek yok.

Geride kalan hiçbir şeyi ben bırakmak istemedim.

Sevmişsin başka kalbi, kalbimin yokluğunda.

Sadece sana tutunabilme ihtimali olunca güzel bu yüksekten düşmeler.

Tanıyorum seni sevseydin gelirdin.

Her şeyi güzel hatırlamak zorunda değilim. Herkese minnet, herkese hayatıma girdiğin için ‘iyi ki’ içeren cümleler kurmak zorunda değilim. Bazı şeyler ve bazı insanlar gerçekten kötüdür ve kötü hatırlanması gerekir.

Ah bir gelsen o gündür bayramım.

Sen de herkes kadar yabancısın.

“Canımı sıkan kimsenin artık önemi yok ben bana iyi gelenlere sahip çıkma peşindeyim.“