‘En wat er verder ook gebeurt, waar ik het verder ook zal zoeken - dit zal ik uiteindelijk altijd weer willen: met jou in een weiland liggen en geloven wat je me vertelt.’

“Weet je dat je alle dingen die je op een dag moet doen ook huilend kunt doen? Zoals tandenpoetsen, dat gaat prima huilend. De was ophangen kan ook als je huilt, net zoals de wasmachine inruimen. (…) Koken kan huilend, kauwen is iets lastiger maar niet onmogelijk. Gelukkig eet ik amper. Plassen kan huilend en poepen ook. In slaap vallen gaat prima als je huilt, net zoals opstaan.”

not to be too dramatic but it's hauntingly beautiful that we made a home on tumblr, fell in love with the words of people we've never met. Reading each other's secrets and loving each other from thousands of miles away, as if we knew we had too much love inside of us and stored it in the tags.

haar ogen voelen zwaar, ze is doodmoe, maar ze wacht.

“Gisteren sprak je me aan tussen vier muren en zei je tegen me: “Gij zijt het vreemdste meisje ter wereld, ge zijt een soort van eenling, maar ge hebt nog altijd mensen rond u nodig, dat is onbegrijpelijk Ge vindt het niet leuk als ge kussen op uw wang krijgt, of zelfs simpele knuffels: ge zou kunnen denken dat ge harteloos zijt, maar wanneer ge u kent weet ge dat het wel op de juiste plek zit. Gij loopt over van de energie en staat op exploderen, als ge een berg zou kunnen beklimmen alleen maar om van op de top te kunnen schreeuwen dat ge niet om mensen geeft, dan zou ge dat doen. Gij zijt een puinhoop, zucht de hele tijd en gij zijt nooit gelukkig, want er is altijd iets mis. Wanneer ge u benadert, deinst gij terug alsof we schadelijk voor u zouden zijn. Aan de andere kant weigert gij nooit een desperados of het laatste trekje van een sigaret. Gij haat complimenten, wanneer we u er een geven dan slaat ge die snel in de wind. Gij zijt een mysterie voor uzelf, in feite weet ik niet vanwaar gij komt want gij lijkt op niemand, ge zijt uniek maar toch echt een vreemd exemplaar. Ge zijt er soms zonder er echt te zijn, uw lichaam volledig toegetakeld van rond te lopen alsof het in de komende minuut zou instorten. Ik denk dat gij een donker leven hebt, ge zit altijd tussen de maan en de wolken, gij weet wat echt is en wat niet, ge zijt in uw wereld en daar laat gij niemand in. Maar dat is bovenal niet iets wat me belet van mezelf aan u te hechten, gij hebt iets waardoor ik meer van u wil weten, weten of het mogelijk is voor u om u ook aan mij te hechten, als ge mij uw wereld kunt laten ontdekken, omdat ik een persoon als u niet zomaar kan laten gaan.” Vervolgens nam ik je gezicht in mijn fragiele handen en ik zei je met spijt dat ik gewoon al verliefd op je was van de eerste keer dat mijn ogen de uwe kruisten.”