Her gün biraz daha her şeyden soğuyorum.

Çok daha sivri bıçaklar gördüm sadece senden beklemiyordum ondan bozuldum.

Söyleyemediğim çok şey bıraktın içimde. O kadar yarım kalmışsın ki dilediğim gibi sevememişim seni. Hep bir mesafe koydun araya, sana uzanmaya çalıştıkça duvarlar ördün. Verdiğin mutluluklar bile hep emanetti bana. Başkasının ceketini giymişim üzerime meğer. Seni kaybetme endişesi, korkusu sen her ne dersen de buna benim eksik mutluluğumdur hepsi.

Benim bahtım kara, sen renklenmene bak.

Bir duble rakı eşliğinde oturup seyredilebilecek kadar güzelsin.

Kaldır kafanı bak aynaya mağdurken de güzelsin mağlupken de güzelsin.

Şeytanlık yapmasını bilen, taşlanınca şikayet etmeyecek.

Saatlerce bir boşluğa dalıp o boşlukta kaybolmaktır çaresizlik.

İstediğin kadar koş nasibin değilse yetişemezsin.

Anlamıyorlar anne. Hiçbir şey istemiyorum. Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, izliyorum ama her şey eksik. Ne sevincim sevinç gibi ne yorgunluğum yorgunluk. Onlar anlamıyor. İçimde ki gürültü dışarıya yansımıyor dışım büyük sessizlik diye mi? Anne sende anlamadın beni.

Hafif piçlere ağır geldik tüm kargaşa bundan ibaret.