Fokke P. de Boer photography

Eenzaam zit het daar, Het Beest. Het heeft zichzelf verkleind, dan valt het minder op. Als het straks verder wil reizen zal het zich moeten opblazen met gas; dat is nodig om zich gemakkelijk en snel te verplaatsen. Het heeft zich voor deze gelegenheid ook vermomd als vogel. Dat valt minder op, van nature is het nogal schichtig en dan wil je vooral niet opvallen. Het kan verschillende gedaanten aannemen, afhankelijk van de plaats waar het terecht is gekomen. Hier leek de volgelvermomming wel bruikbaar. Maar dat valt nogal tegen, het had gerekend op soortgenoten, zoals dat hoort bij een boom.

En ze wandelde samen met haar schaduw het nieuwe jaar binnen. 2021 is begonnen

Japan 1985.

De geheimzinnigste laan in de omgeving

De geest is uit de fles

Nachtelijke ontmoeting waarvan we niet weten of het werkelijk is of een droom.

20- meter boswandeling met verdwijnende onverharde weg en herfstkleuren.

7 uur in de ochtend.

De sprong 

‘De straat van eenzame dingen’.

Vergane glorie. Glorie heeft de neiging om te vergaan en wordt dan opgeborgen achter hekken. Het liefst met hangsloten en camerabewaking. Soms wachtend op nieuwe glorie.

Nacht in Tokiio.

Het was een zonnige dag.

De oude hal is nog in ruwe en onbehouwen staat. Mysterieus, geheimzinnig met verborgen geheimen. Meestal leeg, kil en donker. Soms duikt iemand op, een nimf tussen het steen en hout. Haar naam wordt niet genoemd. Dan is er een beetje licht dat net zo snel weer verdwijnt als het begonnen is. Dan lost de nimf als vanzelf op in het steen en hout, even schielijk als zij is verschenen. Doe je vandaag de deur open, dan is de kans klein dat je haar ziet. Soms is zij er, meestal niet. De geheimen van de hal blijven verborgen. Tenzij ...