eth’

Bazen olabileceğiniz en kötü yer kendi kafanızın içidir

"sana tam olarak ifade etmem mümkün değil ama sanki hayattan kopmuş gibiyim. ben olduğum yerde sayarken diğer herkes kendi yolunda ilerliyor. sanki hayatı kendimce şekillendirmek istemişim de, tek becerebildiğim onu paramparça etmek olmuş."

“ben nasıl oldu da böyle bir yaşantıya tahammül edebildim düşüncesiyle ürperiverirsin.”

*beni tanıyan herkes, bir gün gideceğimi bilir.*

herkesin, ne kadar bitirirse bitirsin hep yarım kalmış hissettiren bir hikayesi vardır.

“mesela ben çok gülerdim, çok konuşur, saatlerce aynı konudan bahsedebilirdim. ama bir şeyler oldu sonra, gerçi bir şeyler hep oluyordu ama ben geç farkettim işte. bazı konuları aşamadım, bazı şarkıları susturamadım, bazı cümleleri unutamadım ve kalbimi yaşanmışlıklardan arındıramadım. birileri uzun uzun bir şeyler anlatıp durdu ama cevap bile veremedim hiçbirine..”