her yaşta sevginin ve bağımlılık duygusunun farklı olduğunu gün geçtikçe anlıyorum. Bu seferki farklıydı çünkü yaşantı modelimiz değişmişti, diğeri de farklıydı çünkü heyecanlıydık, bu çok ihtişamlıydı çünkü ilmek ilmek dokumuştuk. Her ilişkinin farklı bir tabana oturmuş farklı hali. Her ne kadar kişiler değişsse de sonunda içe çekiliş ve bunu hazmediş yaşanıyor. En azından ben yaşıyorum. Karşımdakiyle kötü bitirmemeye çalıştığım bir ilişki, geçerli sebepler ( en azından benim kabul ettiğim) ve nicesi. Değiştirmeye çalışmadığım ve uyarmadığım, umursamadığım her kişilik günün sonunda beni düşman olarak görüyor ve saldırıdan başka bir duruma evrilmiyor. Biz ilişkileri tartışmak, kafa yormak veya yorulmak için yapmıyoruz. Yapmamalıyızda. Yaptığımız ilişkiler birbirimizi dinlendirmeli, sakinleştirmeli bütünleştirmeli.

nedense bazen girip buraya bakıyorum, yazdıklarıma, yazılanlara, ilerleyişe umut oluşa sanırım bazı şeyler yaşın iki ile başlamasıyla değişiyor, gerçek hayattan kafayı kaldırıp iki kelam yazmayı çok görüyor insan. Dümdüz yaşamayı yaşadığın şeyler ile günğ bitirmeyi, gün öldürmeyi öğreniyor insan

yaklaşık olarak beş sene önce kullanıyormuşum burayı aktif olarak ve daha sonra bırakmışım her sene biri helyum hakkında yazıyla alakalı instagramdan mesaj atıyor, ya bu insanlar kolay ölüm yolları arıyor ya da yalnızlar