Nikodem

Hej! Nazywam się Nikodem, mam 18 lat i lubię opowiadać śliwki na sośnie, bo gruszki na wierzbie brzmią strasznie mdło!

Blog ma charakter głównie autoterapeutyczny, jeśli mogę to tak nazwać. Piszę sobie o rzeczach, którymi nie mogę lub nie potrafię się podzielić. W istocie bardzo ciężko przychodzi mi otworzenie się przed ludźmi. Jestem co prawda ekstrawertykiem ale dość nieśmiałym…. Chciałbym mieć wiele do powiedzenia i mam ale przychodzi mi to z oporem

Najbardziej lubię literaturę, dyskusje, kulturę szlechecką i ludową, historię (szczególnie starożytną) oraz pisanie (chociaż prawie wszystko leci do szuflady….)

Mówię biegle w trzech językach. Mam nadzieję, że zmienię to na cztery. Tworzyć lubię, natomiast po polsku. Mam najprawdopodobniej pomieszane w bani, ale tylko dziwacy są coś warci.

Jestem otwarty na różne tematy i wiedzę Najbardziej boję się być w tym wszystkim dyletantem lub po prostu zwykłym ignorantem. Świat jest dla mnie na tyle fascynującym miejscem, że nie jestem (i nigdy nie będę) ogarnąć go w pełni.

Baw się dobrze Drogi Czytelniku!

Pamiętaj! Festina Lante - śpiesz się powoli

do następnego spotkania, do spojrzenia w oczy, do uśmiechu ze sznura pereł, do skóry karmelowej, do dowcipu, do mądrej uwagi, do biblioteki wiedzy, do pytań na które sam chciałbym znać odpowiedź…

Idziemy nawet na kolejną! Tak się cieszyłem, że rozbolały mnie policzki od śmiania się. Nie wszystko było tak, jak sobie to wymarzyłem ale to jest w tym najlepsze.

Wracałem do domu i musiałem na chwilę usiąść i zwinąć się na ławce. Ostatnio niezbyt dobrze mi idzie w funkcjonowaniu jak człowiek. Źle sypiam i nie zjadłem od tygodniu całego posiłku, sam w sumie nie wiem czemu. Dzisiaj zjadłem z nią kawałek pizzy i czułem jak podchodziła mi do gardła. Staram się chociaż uzupełniać jakieś składniki odżywcze…ale idzie mi marnie.

Poszedłem dzisiaj do centrum handlowego, żeby znaleźć spodnie. Oczywiście, że nic nie znalazłem na mój śmiesznie mały wzrost. Kupiłem sobie za to opinający tank top z metalowymi kołami. Co w ogóle jest dla mnie strasznie dziwne, bo nie chodzę raczej w takich rzeczach.

W przymierzalni postawiłem sobie nawet jakieś cele dotyczące sylwetki, wyglądu i oczekiwań. Nagle mam się dla kogo starać, a przynajmniej tak podpowiada mi moja mała głowa. Nie pisałbym o tym, gdyby nie powodowało to u mnie smętnych myśli i chęci wymiotów ze stresu. Nie spałem przez ostatnie dni zbyt dobrze, właściwie to przez ostatni miesiąc. Wybudzam się co 4 godziny i wracam spać dalej. Wszystko się staje przez to takie poszarpane i niemrawe.

Ponadto rozmawiam sobie często z L. No w sumie to prawie cały czas…Niesamowite… Najbardziej cenię sobie jej poczucie humoru i umysł. Nie jestem wcale tak kreatywny, zabawny, ani ładny. Właściwie to nie dorastam jej do pięt. Nie wiem czemu mówi do mnie jakieś zalotne rzeczy. Czuję się przez to strasznie dziwnie. Jakby ktoś zaciskał mi pętlę na szyi.

Nagle zacząłem dostrzegać u siebie wszystkie niedoskonałości jakie posiadam. Jak to jest możliwe? Nigdy nie powiedziała mi, że czegoś mi brakuje. Było raczej na odwrót, a mimo to czuję się jak na celowniku.

Jak zareaguje, jeśli zobaczy wszystkie blizny po ranach nieintencjonalnych albo co gorsza tych intencjonalnych? Zacząłem o tym mysleć w drogerii.Czasami autodestrukcyjne myśli przychodzą i oplatają się wokół mnie jak wąż boa, który zjada ofiary w całości.

Co ci szkodzi? Będzie ci lżej i przecież już to robiłeś. Nikt nie zauważy jedenej blizny więcej, nic już i tak nie zmienisz. Trzeba było nie zaczynać, a tak to już lipa. - syczy wąż

Nie kupiłem tych żyletek, bo naprawdę zacząłem się bać i poczułem wzrok ludzi na sobie. Wiem, że wiedzą.

Jak miałem 15 lat to jedna dziewczyna powiedziała mi w drogerii, że nie warto. Odpowiedziałem jej coś agresywnego ale zdałem sobie sprawę z tego, że ludzie to wiedzą.

Ostatni raz okaleczałem się na początku jesieni.