τα ποτήρια στο τραπέζι απόψε
μου θυμίζουν στόματα ανοιχτά
εμείς με τις γλώσσες έξω κάπου στην εξοχή
τον μήνα απρίλη γιορτάζουμε δεύτερη φορά
γεννηθήκαμε κι οι δύο Σεπτέμβρη
πάντα έτσι με είχες υπάκουο σαν κουτάβι
μάτια που στον ουρανό τα σύννεφα μοιάζαν με τα αφράτα δικά-σου
αυτό που συμβαίνει τώρα σε μας
έχει συμβεί σε πολύ κόσμο
πριν από εμάς ήταν εδώ κι άλλοι
δε μπορώ να σε θυμηθώ γυμνή
ξεχνώ τη σκιά που κάνει ο λαιμός στους ώμους σου
σταμάτα για λίγο να μιλάς κι άκουσε με
πως ακόμα είναι φυσιολογικό
ας μοιάζει με βία όλο αυτό
αν δε φτάνει που είμαι εδώ τώρα το χάδι-σου φουλάρι αρκούσε
πως το φεγγάρι που έσφιγγες στο χέρι-σου ζεστό
πονάει που τα μάτια-σου άδειασαν
ανήκουν πλέον αλλού ή πουθενά
το αίμα των ερωτευμένων όλων
στην παραλία όπου πάτησες αχινό και φώναξες αχ
νόμιζα ήταν η πρώτη φορά που πόνεσα στ’ αλήθεια
με κοιτάς πάλι ζητώτας βοήθεια
καμιά φορά δίνεται εκεί που ο χάρτης διπλώνει
καίνε τα χείλη-μου όπως κάναμε έρωτα και ξεραίνονταν
εγκεφαλοπάθεια μόνο τώρα με θερίζει
κι ας είχαν μείνει από τους προηγούμενους ένοικους
εγκαταλελειμμένη η εκκλησία
φτύναμε το σταυρό στην ταράτσα
ξελευτερία και τα σκατά απ’τα πουλιά
δέκα δευτερόλεπτα κράτησαν οι πυροβολισμοί
η ηχώ-σου στο αυτί-μου δέκα χρόνια μετά
κι αγαπάς που σε αγαπώ αγαπώντας σε
annaxmalina
kianamaiart
blakekathryn
dededos
areudirty
ellievsbear
origamiaround
vaporwave
discoholicmusic
