elo

İnsanların sınırını bilmeden haddini aşarak konuşmasından nefret ediyorum. Sen kimsin ki o hakkı kendinde görüp o kelamları ediyorsun.

Yalnızlıksa, şimdi en güzel yaşımda.

Biliyor musun anne, geçmedi. Bakma yanında güçlü durduğuma, unuttuğum falan yok. Alışılacak gibi de değil. Bilmiyorum anne, inan ki bende nasıl bu kadar yaşamamış gibi yaşadığımı bilmiyorum.

'Ha hüzün doğuran annem, ha İsa doğuran Meryem.'

Sorsan anlatamam ama sen yine de sor istiyorum.

Günün sonunda herkes olmaktan kaçtığı kişinin benliğinde bulur kendisini.

Karanlıktan korktuğun için seni yakan güneşi savunuyorsun.

Dönüp baktığım da herşey için çok geçti lâkin en âlâsından hakikatleri öğrendim.

Yazdıklarına bir daha kavuşamamak.. herşeyi unutmakla, kendini unutmakla eşdeğermiş çiçeğim.