;

o konsere ikimiz de gitmiştik farklı köşelerden mırıldandık aynı şarkıları

olanlardan hiç etkilenmiyorum sanıldı

beni yalnız bıraktığınız o kuytu köşelerden çıkamam sandınız beni o kuyuda kimsenin göremeyeceğini bildiğiniz için rahatlıkla arkanızda bırakıp yolunuza devam ettiniz ben ışığım olmadan o kuyudan tırnaklarımla tutunarak yukarı çektim kendimi size ihtiyacım olmadığını anlamamı sağladınız teşekkür ederim

her şey bittiğinde insan sadece 'değdi mi' diye soruyor kendine. başkaları için kendini yıpratmana, kendinden eksilmesine izin vermene değdi mi?

her şey bir bir elimden kayarken ben sadece seni tutmaya çalıştım

eksik parçalarını birinin gelip tamamlamasını bekliyorsun.ama öyle bir şey olmayacak. ayakkabının diğer tekini bir prens getirmeyecek ya da seni uykundan öperek uyandıracak biri de yok. olmayacak şeylerle vakit kaybedip durma hiçbir kurbağa öptüğünde seni bu karışıklığın içinden çıkaracak kişiye dönüşmeyecek. o saçlarını yıllarca uzattın eğer bir kulenin tepesinde kalırsan seni kurtaracak kişiye uzatmak için ama o kulenin tepesinden tek başına aşağıya inmen gerekecek çünkü aşağıda seni kurtarmayı bekleyen biri olmayacak. ama iyi yanı da şu hiçbir iğnenin eline batmasıyla sonsuz bir uykuya dalmayacaksın canın yanacak ama o acıyı geride bırakıp yoluna nasıl devam edeceğini bileceksin.

"yeterli değil miydi sözlerim seni biraz daha tutmaya yanımda"

"o gözlere asla uzun süre bakamazdınız ama niçin bakamadığınızı anlamak için bakmaya devam etmeniz gerekirdi."

"şuraya bir cümle koydum. bırak, acımızı birileri duysun."

hayatımda ilk defa her şeyin geçecek olduğuna kendimi ikna edemiyorum

sevgi böyle bir şey değil sevdiğin kişi üzülürse uzaktan izlemezsin ona omuz olursun

seni sevginin bile iyileştiremeyeceğini anladım ama elimden hiçbir şey gelmeyeceğini kabul etmek istemiyorum

seni sevmek çok güzel ama beni sevmeyecek olman kalbimi ufalıyor