Αγάπη ή έρωτας; Ποιο από τα δύο είναι πιο δυνατό ώστε να κρατήσει μέχρι το τέλος; Και ποιος είναι αυτός ο οποίος καθορίζει το τέλος; Η αγάπη για τον άλλον μπορεί να μείνει για πάντα μέσα στην καρδιά μας, ενώ η σχέση μπορεί να διαλυθεί. Ένας χωρισμός δεν σημαίνει πως παύεις να αγαπάς τον άλλον, απλά δεν μοιράζεσαι την ζωή σου μαζί του. Ποιο είναι όμως αυτό το στοιχείο που κρατά ενωμένους δύο ανθρώπους; Και όταν λέω ενωμένους εννοώ συναισθηματικά, ουσιαστικά και όχι απλά τυπικά. Ίσως η αγάπη αυτό το δυνατό συναίσθημα είναι το κοινό στοιχείο που ενώνει δύο ανθρώπους, το οποίο με τον καιρό μπορεί να φθαρεί από τις διάφορες κακουχίες που περνά η σχέση. Ίσως αυτή, με τον καιρό παλιώνει και θέλει να αντικατασταθεί από κάτι νέο, κάτι καινούριο, πιο δυνατό που ονομάζεται έρωτας. Μαζί με αυτόν έρχεται η τρέλα, η λαχτάρα που έχεις για τον άλλον, η ανυπομονησία, αυτό το καινούριο και διαφορετικό που θέλεις να ανακαλύψεις. Αυτό που σε συνεπαίρνει και σε ταξιδεύει σε άλλους κόσμους, που το μόνο που σκέφτεσαι είναι πότε θα τον ανταμώσεις, πότε θα περάσεις χρόνο μαζί του ώστε να τον γνωρίσεις καλύτερα, να μάθεις τα πάντα γι' αυτόν. Ενώ από την άλλη, η αγάπη είναι κάτι πιο βαθύ, κάτι πιο κρυμμένο, είναι αυτή που δοκιμάζεται περισσότερο. Είναι αυτή που με τον καιρό σε κάνει να ξεχνάς όλα όσα όμορφα έχεις περάσει με τον άλλον και σε έχουν οδηγήσει από τον έρωτα στα δίχτυα της. Γιατί πρώτα έρχεται ο έρωτας και έπειτα ακολουθεί η αγάπη. Γιατί για να φτάσεις στην αγάπη πρέπει πρώτα να ερωτευτείς. Και όταν αυτή έχει ριζώσει βαθιά μέσα σου, την κρύβεις, την θάβεις και ξεχνάς πως υπάρχει. Καλύπτεται από καβγάδες, συνήθειες, ρουτίνα, που η καθημερινότητα της ζωής παίζει έξυπνα το παιχνίδι της και φέρνει στην επιφάνεια μόνο τα αρνητικά στοιχεία της σχέσης.
Όταν ζεις τον έρωτα, νιώθεις υπέροχα και μαγικά. Έχεις αλλάξει τον τρόπο ζωής σου, ίσως βγαίνεις περισσότερο σε μπαρ και νυχτερινά μαγαζιά ή ίσως πάλι περνάς περισσότερο χρόνο στο κρεβάτι με τον άλλον. Έχεις ζήσει την πλήρη ελευθερία του εαυτού σου, χωρίς να δίνεις δικαίωμα και αναφορά σε κανέναν για το τι έκανες, για το τι θα κάνεις, που πήγες και με ποιον. Έχεις απολαύσει στο έπακρων την ελευθερία του εαυτού σου, ξέγνοιαστα χωρίς να σε απασχολεί το παραμικρό όσο αφορά το άλλο άτομο. Και έρχεται η στιγμή που όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Έρχεται η στιγμή που ο έρωτας φεύγει, γιατί ναι, πάντα φεύγει μακριά και είναι δύσκολο να ξαναερωτευτείς το ίδιο άτομο εξ ίσου δυνατά όσο το ερωτεύτηκες την πρώτη φορά. Ο έρωτας έφυγε, έχεις όμως γεμίσει από νέες εμπειρίες, έχεις γνωρίσει νέα πρόσωπα, νέους φίλους και φίλες, διαφορετικά κρεβάτια.
Κοιτάς δίπλα σου ένα βράδυ και δεν έχεις κανέναν. Δεν έχεις να νοιαστείς για κανέναν και δεν έχει να νοιαστεί κανείς για εσένα. Και όλα εκείνα τα εφήμερα ξημερώματα, όλες εκείνες οι εφήμερες σχέσεις που επέλεξες να κάνεις απλά σου κάλυπταν τις άδειες σου ώρες, ζούσες απλά την κάθε σου στιγμή μέσα από την ελευθερία, και όλα αυτά τώρα εξαφανίζονται, χάνονται. Και μένεις μόνος με τις εμπειρίες που κέρδισες, μένεις μόνος με τις αναμνήσεις και τις όμορφες στιγμές. Και ίσως μετανιώνεις. Μετανιώνεις για τις εφήμερες σχέσεις και έρωτες που απλά γέμιζαν τα κενά σου και αναρωτιέσαι γιατί δεν έμεινες εκεί. Ίσως μετανιώνεις γιατί δεν βρήκες εκείνον τον άνθρωπο που θα μείνει μαζί σου ως το τέλος. Που θα επιλέξει εσένα και όχι κάτι νέο. Που θα επιλέξει να περάσει άλλη μία δοκιμασία στη σχέση σας και που στο τέλος θα βγει νικήτρια. Που δεν θα εγκαταλείψει στις δυσκολίες και θα παραμείνει εκεί ώστε να παλέψει, να διεκδικήσει. Να διεκδικήσει μία ζωή μαζί σου με προβλήματα, αναποδιές, βάσανα και στερήσεις, με καβγάδες και φωνές που όταν ξεσπάσουν ξεσπούν σε κλάματα και αγκαλιές. Που επέλεξε τα δύσκολα από τα εύκολα, που επέλεξε να πληγωθεί και να μείνει εκεί να παλέψει για ότι υπάρχει εκεί πίσω. Γιατί ίσως αξίζει τελικά στη ζωή να προσπαθούμε για κάτι που θα μας κρατήσει ενωμένους μέχρι το τέλος της ζωής μας. Γιατί όπου και να πάει, όπου και να γυρίσει μπορεί να μην ξαναβρεί κάτι τέτοιο ανάλογο με αυτό που είχε.
Μπορεί όμως να γυρίσεις από την άλλη μεριά το κεφάλι σου, να χαμογελάσεις και να μείνεις ικανοποιημένος από την επιλογή που έκανες να παραμείνεις μόνος στη ζωή γεμάτος εμπειρίες και αναμνήσεις. Μπορεί να χαρείς για όλα όσα επέλεξες να δεις και να γνωρίσεις και εκεί μόνος καθισμένος στην αγαπημένη σου πολυθρόνα να απολαύσεις την μοναξιά και την ελευθερία που εσύ ο ίδιος επέλεξες. Την επιλογή της ελευθερίας της καρδιάς και του νου, της ελευθερίας να είσαι μόνος χωρίς να νοιάζεσαι για κανέναν. Δικαίωμά σου.
annaxmalina
stormborns
turnnoffyourmind
pixelskylines
discoholicmusic
areudirty
dailybridgerton
blakekathryn