Er.Rahul Agwane

(नितीन चंदनशिवे)

ज्याला कळलाच नाही कधी

बापाचा हुंदका 

तो काय

ढेकळं लिहणार आईची कविता.....??

लिहलीच एखादी तर 

असावेत दोन शब्द बापाचेही त्यात.....

त्याशिवाय कविता 

आईच्या काळजाला भिडत नाही कधीच.

तिच्या कपाळावार लाल टिपका होऊन 

बाप बघा ना

कसा मेणाला घट्ट चिकटलाय.

हिरव्यागार बांगड्यामंधी

त्यानं मळा कसा पिकवलाय

तिच्या पायाच्या जोडवी सोबत

बाप झिजत जातो.जिंदगी फुलवत राहतो.

बघा चंदनशिवेच्या कवितेत

बाप कसा नटलाय..

अन् आईच्या नववारीवर

नक्षी होवून साठलाय.

सांग नितीन कविता कोणावर ही.?

मी फक्त एवढंच म्हणलं

बापाच्या काळजातून आईला

मला वजा करता येत नाही.

कुंकू,जोडवी,अन् बांगड्यानं

तिला भागता येत नाही.

आई आणि बाप नांगरतात जमीन

तेव्हा मातीच्या गर्भाशयातून

वळणदार अक्षरा सारखी ढेकळं

वर येऊ लागतात

आणि लिहिली जाते

बापाच्या हुंदक्याचीच आईची कविता.

नितीन चंदनशिवे .

कवठे महांकाळ

सांगली.

[दंगलकार]