ercantoktay

vücudumun derin yerlerinde, büyük eksikliğin var... kopamadığım rüya içinde sarılan kolların, rezonans etkisini yaşatan anılar, gerçek hayatta intihar!

yaralar ve dövmeler var bedenimde! kötü alışkanlıkların bulunduğu dünyada, hiçbir sentetik eksikliğini gideremedi... kabin ekibi konuştu, küçük oda duman dolu.

içlerinde seninle bakakaldım göğe, altında sen olunca ısınabildiğim güneşe, elveda demek gerektiğinde... kabin ekibi konuştu, yalnızlık, gece uçuşu...

yavaşça çatı katına çıktı, çocuk. menteşenin gıcırdaması kalbinden... kenarda derince bir kutu, eski bir oyuncak! bakarken hatıralarına tek tek geçiyor...

kurumuş çiçeklerin solmuş kokuları... rengi gitmiş aşk kırmızısı kazağı, bir müzik kutusu en sevdiği şarkıları, beraber yaptıkları fotoroman...

adım adım ilerliyor yılları, anıları. kelimeler var, her biri... özlemin tasvir edildiği defter yaprakları. beraber aldıkları füme deri koltuğu!

üzerine bastığı tahtalar kadar... derin sesleri odada. birde gramofon var, düşmüş iğnesi... Ayten Alpman, çalınca devrildi gözyaşları!

gitmeden kokusunu bırakmış oraya buraya, zihnim gelmiyor geriye yanıma, gün sonu bugünün mesaisi bitti. bitmiş aşklar müzesi...

#ahmetaliarslan #cenkerdoğan

hayatımız seyrüsefer gibi, bir arabada bir kadın, diğer arabada başka bir erkek... zamanın yoksulluğu sanki.

sonra iki insanın kalbi trafikte, bir türlü seyir hali işte, şerit değiştirir birinin kalbi... diğeri kazaya meyilli!

takip mesafesi kızla erkek arasında, düşünmek kırmızı ışıkta beklemek gibi. beklenmedik bir kaza olur işte! katil kaçar aynı aşk gibi...

parkenin üzerinde topuk sesleri, ve boğuk ses gizli nağmeleri. uzak mevsimde süzülen bir kuğu gibi. her adımının takibinde saçları.

tekrar tekrar dönüyor hareketleri, kadınla adam göğüs göğüse... savaş gibi değil, şehvet rüzgarı. tek ayağıyla dansın sonunda.

aynada doyumsuz yansıması, gülen yüzü sanki bir vals hareketi, gündüz kaybolan bir yıldız gibi. tutkusu, parke aralarına karıştı...