bir kere güldüysem bin kere göz yaşı sildim. bana acıdan bahsetme.

dağ gibi adamdın bir avuç toprağa sığdın sen. ben bunu kaldıramıyorum.

ö(z)lüyorum.

kalbimin duvarlarına kazılı isimler var abi. hani ne yapsa sırt dönemediğim üç beş insan var. evimi mi yıktılar olsun. kan mı kusturdular olsun. göğsümden mi vurdular olsun. ne yapsalar olsun dediğim o insanlar var. ama ben onlarda yokum. bırak evlerini yıkabilmeyi tek bir taş oynatamam onlarda. kan kusturmayı geç parmak ucuyla dokunamam. kıyamam ben severken öyle severim. söylesene abi kim daha çok sevmiş dağıtan mı toplayan mı?

kimseye tahammülüm kalmadı ama sen tırnağın kırılsa bana gelebilirsin.

aşamadığım acının önünde diz çöktüm bu hayat bana dik durmayı çok gördü.

çerçeveye bir hayat sığarmış ismail. bir çivi göğsüne çakılırmış. sevdiği toprak olanın yangını durmaksızın harlanırmış. öğrendim,küle döndüm.

söyler misin daha kaç gecenin sabahını bekleyeceksin kan çanağı gözlerle.

madem bakmak zor anlamak zor yanında durmak zor sevmek zor amına koyayım neden doğurdunuz lan o zaman.

kimseye anlatamadıkların sıktıracak kafana biliyorsun.

sırtını dayandığın soğuk duvar taşı, gözünden akan yaşlar. seni içinde kopan kıyamet mahvetmiş.