We'll see what life brings...

Δεν κατάφερες να μου πεις τι νιώθεις.

Ούτε εγώ τόλμησα να σου πω αυτά που σκέφτομαι.

.

Ωστόσο,

σε πήγα να δούμε Λάνθιμο

και με πηγές να δούμε Οικονομίδη.

Οπότε νομίζω έστω κι έτσι,

Να σαι ρομαντικός γιατί οι σχέσεις περνάν οι μεγάλες αγάπες ποτε,

"Τα σύννεφα γίνονται πορτοκαλί και τα μάτια σου έχουν το χρώμα της Δύσης,

Άσε το αύριο να μας καλεί και το χθες να ζητά εξηγήσεις..."

Αν ανακάλυψες τις αιτίες των δεινών σου

(Αλήθεια, χρειαζόσουν το Φρόυντ να σου πει το προφανές;) 

και διαλύθηκε η ομίχλη που τόσα χρόνια σε έπνιγε 

Τι σου απέμεινε να κάνεις ; 

.

Κι αν οι λύσεις είναι υπαρκτές και ξεκάθαρες

(Έστω ότι υπάρχει χ που λύνει την εξίσωση...)

Πώς γίνεται να στέκεσαι 26 χρόνια στην βροχή 

και να μην κάνεις ένα γαμημενο βήμα;

.

Κι αν ζούμε σε ένα σύμπαν όπου μπορούν

τα ηλεκτρόνια να κινούνται έξω απ' τα όρια τους

(και ο Λεξ να βγάζει δίσκο χωρίς να έχει Μουντιάλ)

Τι δικαιολογία μπορείς να βρίσκεις εσυ

6 μαθήματα και ένα πρότζεκτ,

3 γιατροί και ένα νυστέρι,

2 συζητήσεις και μια σειρά που έμεινε στην μέση.

Τόσα έμειναν για να ξεχρεωσω

Τα λάθη 26 χρόνων και τριών γενεών.

Μα ποιος τολμάει να πετύχει

αυτά που για χρόνια στοχεύει ;

Ποιος τολμάει να αφήσει

τα όνειρα να πάρουν εκδίκηση ;

Υπάρχει αλήθεια πιο τρομακτικό πράγμα,

"Κι επιτέλους ό, τι έχω θα 'ναι εκεί για να μείνει

"Χαράμισα όλα μου τα καλοκαίρια για ένα δανεικό φεγγάρι"

"Η συμφιλίωση με το ανεξέλεγκτο ένα αιώνιο βάσανο

κάποιες πληγές δεν θα κλείσουν ποτέ δυστυχώς και ας ακούγεται βάναυσο"

"Τα νιάτα μας διαδρομή, Αθήνα - Σαλονίκη,

δύο πόλεις χτίσαμε μαζί κι ακόμα ζω στο νοίκι"

.

Και μια στάση στην Λαμία τα ξημερώματα,

Αστικά τοπία, μικροαστικοί στίχοι.

Δύσκολα πιάνω στυλό πλέον -

ακόμη πιο δύσκολα λέω την αλήθεια.

Κάθε βράδυ πέφτω για ύπνο

και τρέμω μήπως ξυπνήσω 30,

μια στατιστική μεσ' στους χιλιάδες

που τους κατάπιε το 9-5.

.

Μα ελπίζω να γλιτώσω

γιατί κλαίω ακόμα διαβάζοντας ποίηση

(ακόμα κι όταν δεν είναι 21 Μάρτη)

Ελπίζω να γλιτώσω

Γράφουμε ψέματα στα βιογραφικά μας

και όταν βρισκόμαστε,

συζητάμε για νοσοκομεία και εργοσημα.

Τα βράδια πάλι το μενού,

έχει πίτσες, μπάλα και ριάλιτι.

.

Μα χθες μου ειπες,

πώς ακόμη κλαις κάθε φορά που βλέπεις το βασιλιά των λιονταριών

και σου απάντησα

πώς ακόμα δεν μπορώ να τελειώσω την σειρά που ξεκίνησα μαζί Της.

.

Άρα μάλλον μέχρι στιγμής

"Όλα ζάχαρη αυτό το χάος μας σφυρηλατεί,

Είναι όντως Αύγουστος αν δεν δεις την ανατολή πίνοντας ούζο βύσσινο;

"Απ' τα δωμάτια της πόλης, εδώ οι γκαρσονιέρες μας έχουν ανάστημα

Εδώ τα ταξί είναι κίτρινα και τα κορίτσια μας σαν τριαντάφυλλα"

-Σαν σήμερα το 1898 γεννιέται ο μεγάλος Μπέρτολτ Μπρεχτ

9 μαθήματα για πτυχίο, ίσως και κάτι παραπάνω

3 προβλήματα μέχρι την ψυχική ηρεμία.

(σίγουρα κάτι παραπάνω)

Αμετάκλητα πλέον πιο κοντά στα 30 από ότι στα 20.

Μια εφηβεία μέσα στην μιζέρια και τις αναστολές,

χτισμένη πάνω στα μνήματα του Αλέξη και του Παύλου

.

Και τώρα, σαν από μηχανής Θεός κατόπιν εορτής,

να προσπαθώ να λύσω κόμπους που έγιναν συμπλέγματα

και ιδιοτροπίες που κατέληξαν εμμονές.

Κι όλοι να λένε "κάνεις δεν χάνεται"

ενώ εγώ έχω χαθεί ήδη 3-4 φορές.

.

Αλίμονο καρδιά μου αν περιμέναμε την μέση ηλικία

για να βιώσουμε την κρίση,

"Απόψε κανείς δεν μπορεί να σε πείσει

για κάποια ουσία που αναπνέει δήθεν

πίσω απ’ τις μπαγιάτικες εικόνες..

Δέξου τον πιο στεγνό ύπνο

κι ως το άλλο πρωί εγώ θα σκαρφιστώ

χίλιες αλλόκοτες ιδέες

στιχάκια γνωμικά και μαγγανείες

μπας και μπορέσεις να σταθείς

ξανά στα πόδια σου."