Ender Nalcacigil

İbrahim Şeref Nalçacıgil

Okul Birinciliği Ödül Töreni

Herkesin kendi bakış açısıyla değerlendirdiği “en çok beğendiğim..” diye başlayan; yazarlar, şairler, oyuncular, yönetmenler, filmler gibi bir kaç listesi vardır.. Benim de bir film listem var seyretmeye doyamadığım.. 2005’te listeye öyle bir film girdi ki; listenin ilk 10 sıralaması değişti. Babam ve Oğlum.. 

Baba ocağı Konya’ya ziyarete gitmişim, dönüş treninde önümdeki ekranda Babam ve Oğlum.. Kucaklaşıp  yeni ayrılmışım babamdan.. Yaşımın ilerlemesiyle midir bilmem; hem babamın hem oğlumun varlığını ve kıymetini daha da iyi anlar oldum. Film her geçen sene listemde daha üst sıralara tırmanıyor, yüreğimde onlara olan sevgimin kabardığı gibi.. Söylenecek çok şey var içimde ama burada kelimelere de sığmıyor..

Yer: Konya-İstanbul Treni / Mayıs’18

Müzik: We Will Meet Again (Tekrar Kavuşacağız), Babam ve Oğlum Soundtrack-Evanthia Reboutsika

Film: Babam ve Oğlum

Jeff Wayne - The Eve Of The War (The London Smyphony Orchestra)

‘Bugün hava kötü..’ 

Şehirde türettik, bu saçma, bu nankör lafı..

Yağmura kötü hava diyeni, kuraklıkla terbiye eder Allah..! 

Kötü olan yağmurun varlığı değil, yokluğudur. 

Ey benim şehirde kendini şaşırmış aklım..! 

Şairin bir yakıtı varsa, o da yağmurdur. 

Ruhsallaşır gökyüzü, kelimeler ıslanır. Her aşk bir yağmurlu günle hatırlanır. 

İşler yolunda demektir köyde bulut çünkü köyün mal sahibi topraktır. 

Ve toprak, Yaradan'ın hamuru, hep biraz ıslak olmalıdır. 

Su ve toprak.. Bitmeyecek en büyük aşktır..!