emos

(via vanilyakokanbayan)

(via vanilyakokanbayan)

Yaşadığım şeylerin aşk mı yoksa sevgi mi olduğunu ayırt edemeyecek kadar sömürdüler duygularımı, kırdılar kalbimi. Canım acıyordu tek kelime etmedim. Sustum. Sadece sustum… Geçecek dedim bekle! Bu da geçecek… Sonunda ne oldu? Kızgınlık mı? Hayır… Peki kırgınlık… Hiçbirisi değil. Kızgın değildim, kırgın değildim kendimden başka kimseye… Çünkü bütün bunların sorumlusu bendim. BEN inandım, BEN yok saydım, BEN görmezden geldim. Bas bas bağırıyorlardı bas bas! Ama BEN duymak istemedim. En çok da bu yüzden kızgınım, bu yüzden kırgınım kendime… Canımı acıtan insanlar oldu ama buna BEN izin verdim. Belki daha çok değer verseydim kendime, sevseydim birazcık kendimi bunların olmasına izin vermezdim… 

Can Yücel (via vanilyakokanbayan)

Ne olursa olsun, kalbin ne kadar kırılırsa kırılsın sen hep güçlü kal. Sil gözyaşlarını ve gökyüzüne bak. Yaşanacak çok şey var. Gidilecek çok yer, görülecek yeni mekan, okunacak bir sürü kitap, izlenecek bolca film. Bir sürü şey var keşfedilmeyi bekleyen. Sahi, neden oturup bir kişi için günlerini harcıyorsun ki? O olmak zorunda değil, değil mi? Sen onsuz dünyaya gelmedin, onsuz da yaparsın. Hem de öyle bir yapabilirsin ki! Buna sen bile inanamazsın. Yalnızlığın güzel bir şey olmadığını ben de biliyorum ama yalnız yapabileceğin, hatta seni mutlu edecek bir sürü şey de var. Unutma bunu. Güçlü kal. Korkma yalnızlıktan. Hem yalnız değilsin biliyorum. Ailen var, arkadaşların var. Belki de düştüğünde seni her zaman kaldırabilecek özel biri. Kim olursa olsun en çok kendini sevmeyi unutma. Onsuz yaşayamayacakmışsın gibi gitme peşinden. Alma bu kadar gururunu ayaklar altına. Sen hayatına bak ve bu yalnızlığın tadını çıkart. En önemlisi de gülümse, her şeye ve herkese inat.