Elif

Kalbimdeki kelebekler uçuşur durmaksızın

Şiirler anlatır gözlerini

Seni anlatır şarkılar seni çizer ressamlar

Her resime her şarkiya her şiire biraz sen katarlar

Yoksa gözlerinin büyüsüne kapılan bir ben miyim bilmem , şaiirler kapılmış bir kere

Seni anlatmak

Sonu olmayan bir şarkıya benzer

O her defasında sıkılmadan dinledigin şarkıya

Seni anlatmak

Yeşil denizlere benzer

Koybolursun o masum yeşiller de

Gözlerine benzer o derin bakışlarına

Birçok duyguyu dolu dolu yaşatır insana birkaç saniyede.

Hani bir kitapta bir cümle okursunuz,altını çizersiniz unutmamak için.İşte öyle bir an.

Sanki hayat kitabının altı çizilmesi gereken bir cümlesidir o birkaç saniye.

O sırada özel olduğunu sezdiğiniz ama belki pek üzerinde durmadığınız sonra sık sık istem dışı hatırladığınız ve hatırladığınızda sizi gülümseten o bir kaç saniye.

Taşların yerine oturduğu,kısacık bir an da sürse soru sormayı bıraktığınız.Farkettiğiniz,anladığınız.Cevap gibi gelen birkaç saniye.

Sizi hayatın güzelliklerine inandıran,tüm dertlerin içinde tutanacak bir dal uzatan,umut olan bir kaç saniye.

Kendinizi en sorguladığınız zamanlarda,belki kızdığınız,isyan ettiğiniz anlarda hatırladığınızda aslında şanslı olduğunuzu hissettiren o birkaç saniye.

O anlardan işte biri daha

Eylül’ü karşılıyorum burda parkelerle boyanmış evimde.

Bir anı bırakıyorum geleceğe

İşte şimdi bıraktığım o yerdeyim..

İlk gördüğümde başladı bu tarifsiz duygularım.

Sonbaharlarıma yeni baharlar getirdin.

Gülüşünde anlatamadığım bir şey var

Görmüyor musun tükendim, bittim, kalmadım artık.

Kalmadı gırtlağımda ezgi, söyleyecek tek bir sözüm, yazacak tek bir şiirim kalmadı.

Her şeyi gören sen, görmüyor musun bitişimi?