𝘧𝘪𝘳𝘥𝘦𝘷𝘴

Ayrılık yüreğimi uyuşturuyor karıncalandırıyor nicedir.

Beynimi uyuşturuyor özlemin…

Çok sık birlikte olmasak bile

Benimle olduğunu bilmenin

Bunca zamandır içimi ısıttığını

Yeni yeni anlıyorum

Beni savunurken;

Ve ne kadar yumuşak

Bir çift kısık gözle kendini

Ellerimin okşayışına bırakırken

Gitmeni asla istemediğim halde

Buna mecbur olduğunu görmek

Ve sana bunları söylemeden

”Git artık” demek

”Beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk kavuşacaksın mutluluğa”

Demek sana ne de zor

Seni görmemek ve belki yıllar sonra

Karşılaştığımızda

Bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden…

Mısralarımda;

Dokunabilir misiniz,

Gözyaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,

Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu

Bu derde düşmeden önce.

Her şeyi söylemek mümkün;

Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;

𝘬𝘰𝘬𝘶𝘯𝘶 𝘢𝘭𝘢𝘮𝘢𝘥𝘢𝘯,

𝘣𝘰𝘺𝘯𝘶𝘯𝘢 𝘴𝘢𝘳𝘪𝘭𝘢𝘮𝘢𝘥𝘢𝘯

𝘺ü𝘻ü𝘯𝘦 𝘥𝘰𝘬𝘶𝘯𝘢𝘮𝘢𝘥𝘢𝘯

𝘴𝘢𝘥𝘦𝘤𝘦 𝘴𝘦𝘷𝘪𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮

ö𝘺𝘭𝘦 𝘶𝘻𝘢𝘬𝘵𝘢𝘯 𝘴𝘦𝘷𝘪𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮 𝘴𝘦𝘯𝘪

𝘦𝘭𝘪𝘯𝘪 𝘵𝘶𝘵𝘮𝘢𝘥𝘢𝘯

𝘺ü𝘳𝘦ğ𝘪𝘯𝘦 𝘥𝘰𝘬𝘶𝘯𝘮𝘢𝘥𝘢𝘯

𝘨ö𝘻𝘭𝘦𝘳𝘪𝘯𝘥𝘦 𝘥𝘢𝘭𝘪𝘱 𝘥𝘢𝘭𝘪𝘱 𝘨𝘪𝘵𝘮𝘦𝘥𝘦𝘯

ş𝘶 üç 𝘨ü𝘯𝘭ü𝘬 𝘴𝘦𝘷𝘥𝘢𝘭𝘢𝘳𝘢 𝘪𝘯𝘢𝘵

𝘴𝘦𝘳𝘴𝘦𝘳𝘪𝘤𝘦 𝘥𝘦ğ𝘪𝘭 𝘢𝘥𝘢𝘮 𝘨𝘪𝘣𝘪 𝘴𝘦𝘷𝘪𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮

ö𝘺𝘭𝘦 𝘶𝘻𝘢𝘬𝘵𝘢𝘯 𝘴𝘦𝘷𝘪𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮 𝘴𝘦𝘯𝘪

𝘺𝘢𝘯𝘢𝘬𝘭𝘢𝘳𝘪𝘯𝘢 𝘴𝘪𝘻𝘢𝘯 𝘪𝘬𝘪 𝘥𝘢𝘮𝘭𝘢 𝘺𝘢ş𝘪𝘯𝘪 𝘴𝘪𝘭𝘮𝘦𝘥𝘦𝘯

𝘦𝘯 ç𝘪𝘭𝘨𝘪𝘯 𝘬𝘢𝘩𝘬𝘢𝘩𝘢𝘭𝘢𝘳𝘪𝘯𝘢 𝘰𝘳𝘵𝘢𝘬 𝘰𝘭𝘮𝘢𝘥𝘢𝘯

𝘦𝘯 𝘴𝘦𝘷𝘥𝘪ğ𝘪𝘯 ş𝘢𝘳𝘬𝘪𝘺𝘪 𝘣𝘦𝘳𝘢𝘣𝘦𝘳 𝘮𝘪𝘳𝘪𝘭𝘥𝘢𝘯𝘮𝘢𝘥𝘢𝘯

ö𝘺𝘭𝘦 𝘶𝘻𝘢𝘬𝘵𝘢𝘯 𝘴𝘦𝘷𝘪𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮 𝘴𝘦𝘯𝘪

𝘬𝘪𝘳𝘮𝘢𝘥𝘢𝘯

𝘥ö𝘬𝘮𝘦𝘥𝘦𝘯

𝘱𝘢𝘳ç𝘢𝘭𝘢𝘮𝘢𝘥𝘢𝘯

ü𝘻𝘮𝘦𝘥𝘦𝘯

𝘢ğ𝘭𝘢𝘵𝘮𝘢𝘥𝘢𝘯 𝘶𝘻𝘢𝘬𝘵𝘢𝘯 𝘴𝘦𝘷𝘪𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮

ö𝘺𝘭𝘦 𝘶𝘻𝘢𝘬𝘵𝘢𝘯 𝘴𝘦𝘷𝘪𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮 𝘴𝘦𝘯𝘪;

𝘴𝘢𝘯𝘢 𝘴ö𝘺𝘭𝘦𝘮𝘦𝘬 𝘪𝘴𝘵𝘦𝘥𝘪ğ𝘪𝘮 𝘩𝘦𝘳 𝘬𝘦𝘭𝘪𝘮𝘦𝘺𝘪

𝘥𝘪𝘭𝘪𝘮𝘥𝘦 𝘱𝘢𝘳ç𝘢𝘭𝘢𝘺𝘢𝘳𝘢𝘬 𝘴𝘦𝘷𝘪𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮

𝘥𝘢𝘮𝘭𝘢 𝘥𝘢𝘮𝘭𝘢 𝘥ö𝘬ü𝘭ü𝘳𝘬𝘦𝘯 𝘬𝘦𝘭𝘪𝘮𝘦𝘭𝘦𝘳𝘪𝘮

Elimde uçuk mavi bir kalem cebimde iki paket sigara

Hayatımız geçiyor gözlerimin önünden

Çıkıp gitmelerimiz, su içmelerimiz, öpüştüklerimiz

Ağlarım aklıma geldikçe gülüştüklerimiz.

Çiçekler, çiçekler, su verdim bu sabah çiçeklere

O gülün yüzü gülmüyor sensiz

O köklensin diye pencerede suya koyduğun devetabanı