Przemyślenia 🌫️

Składam się z rozbitych części jak witraż

Boję się, że skoczę, dlatego nie wchodzę na wysokie piętra

Wiecie co zauważyłam? Szybko zrażam się do od osób które zadają mi ból. Nawet o tym nie wiedzą ale ja się zrażam już samo patrzenie wywołuje u mnie odrzucenie. Nie chce wracać do tej osoby unikam jej nie chce być skrzywdzona po raz któryś. Najgorsze, że taki ból mogą mi zadać tylko osoby które kocham. To jest taki cios którego przyjąć nie umiem. Po prostu padam i się zastanawiam czy jestem aż tak chujowa co ja takiego robie...

Wieczne płakanie za tym, co się kochało kiedyś

Jedyne co czuje przez Ciebie to ból

Pytasz dlaczego już kochać nie mogę bo tu nie jestem we własnej osobie

Paranoje, fobie, depresja I nie wiem jak mam ci powiedzieć, że wcale nie jestem zły mam dobre serce I staram się być dobrym człowiekiem

Widzą we mnie zachowania bardzo krzywe przeżyłem dużą krzywdę, bądź normalny po tym syfie...

„Zranili cię tak bardzo, to tak jakby Cię zamordowali. ”

Przyjąłem rany, wziąłem się w garść

„Nie mogę uwierzyć, że tak normalnie wyglądam na zewnątrz, choć w środku mam kompletne pobojowisko.”

Niektórzy za bycie dobrym dostają kopa

Za dużo brał do siebie. W końcu się zaczął gubić, odrzucił was. Traciliście kontakt a on tak wiele głupich myśli chował w głowie po kątach

Ja wiem, że lepiej byłoby nie czuć nic albo cofnąć czas (jeszcze raz)

Nie raz spoliczkowała mnie już ta rzeczywistość

Gdybym miał pistolet dawno strzeliłbym już sobie w głowę

To zimny świat, jedynie łzy tu parzą na policzkach ciekły azot. Człowieka to wewnętrznie niszczy na co dzień w cztery oczy, twarz pokerzysty