eksik bi sey mi var..

Öylesine güzel Seviyorum ki seni, Öylesine Saf. Öylesine Temiz. Öylesine Derin. Ve Öylesine Değil…

 Gözyaşı bir kadına en çok yakışanlardandır.

Kadın:ölürken bile aklina ben gelecegim ve benden af dilemeden ölemeyeceksin

Erkek:yasadigim her gun seni dusunerek seni hatirlayarak seni severek bu vicdan azabiyla kahrolarak geciyor, gececek de zaten.. Ben her gun seni anlatiyorum anlattikca yasiyorum yasadikca herseyi yeniden hatirliyorum,bu yuzden simdi af dilemeyecegim senden.. O gun geldiginde ben ya da bir baskasi seni bulup artik ölmek istedigimi soyleyecek.. O zamana kadar sana borclu kalmayi istiyorum..

Kadın:peki

Pazarlik yaptik bir adamla..

Hayatimin 6 yilini alan zamaninda cok sevdigim ve birdaha kimseyi sevemememin sebebi olan adamla..

Ölürken hesaplasana kadar bir daha konusmamanin karsilasmamanin pazarligini yaptik..

Belki yillarca ayni yerde oturacak olmamin ayni telefon numarasini kullanacak olmamin ayni mail adresine sahip olmamin kisacasi onun bana ulasabilmesi benim ona yillar sonra bir gun ulasabilecek olmamin pazarligiydi bu..

İnsanlar ne zaman öleceklerini bilemezken biz de bilmedigimiz bir gune sozlestik.. Neden affetmedim bilmiyorum.. O her seferinde bunun son konusmamiz oldugunu tekrarladığı halde sanırım bunu hiç beceremeyeceğimizi bildiğim ve bir sonrakini beklediğim için affetmedim onu..

Çünkü gecmedi acim.. Gecmiyorda.. Gecene kadar, belki gercekten bir baskasini sevip mutlu olana kadar gecmeyecek ve ben o zamana kadar affetmeyecegim onu.. Bilmiyorum..

Ama cok sevdim.. Kendimden daha fazla, onun bile kendini sevemeyecegi kadar sevdim.. Ondan sonra ne kendimi ne de bir baskasini sevdim hayatta..Canim yanmadi bir daha.. İnsanlari insan olduklari icin sevdim sadece.. Onun gibi sevmemeye yemin etmistim cunku.. Sevemedim de..

Yasadigim her iliskide 3. kisiydi her zaman.. Bazen disaridan dahil olan mudahale eden, bazen baska birine dokundugumda onu hatirlayip karsimdakinden uzaklastigim bir hayalet gibiydi..

Vardi hep.. Bendeydi bir yerlerdeydi..

Onunla son konusmamizi yaptik..Belki de herşeyi unutup kurmaya çalıştığımız dostluğumuzun ilk konuşmasını..

"Seni unutmak icin alkole sarildim" dedi bana..ve devam ettii.."olmadi unutamadim alkolu biraktim.. Sigaraya basladim olmadi onu biraktim.. Baska kadinlari incitmeye calistim olmadi dokunurken sen aklima geldin yapamadim. Belki dusunursem sadece sorgularsam gecer dedim gecmedi.. Uyusturucuya bile baslamayi dusundum bu yuzden.. Bir gun rahat uyuyabilmek icin.. Olmadi.. Gitmiyorsun bir yere.. Hala ara sira aklima geldikce acaba ne yapiyor diyip kurcaliyorum bi yerleri..

Sonra ozluyorum..

Bana hatira biraktigin oyuncak bebegi cikartiyorum yerinden.. Odamda kimsenin dokunmasına izin vermediğim bir yerde baş köşede duruyor..Onu verdigin gun aklima geliyor.. Ben almistim onu sana.. Sana cok benzedigi icin almistim.. Adini Heidi koymustum.. Onun kadar neseli mutlu hayat doluydun o zamanlar.. Ama ben bir yikinti olarak biraktim seni, kirdim dagittim parcaladim.. Ama sen yeniden ayaga kalktin ve toparlandin.. Bir erkek olarak benim bile asla basaramayacagim bir sekilde toparlandin, imrendim gucune..Bana onu getirdin.. Benden sana hatira kalan tek sey bu olsun diye.. Bir omur verdin bana.. Bir daha asla o zamanlar gibi olamadigimiz olamayacagimiz tanidik gunleri hediye ettin.. Her baktigimda canim yaniyor bu yuzden.. Birgun sana ihtiyacim oldugunda onu bana yollamami isteyerek biraktin avucuma.. Nerede olursan kiminle olursan ol gelecegini biliyordum.. Bilsem de onu sana yollarsam bana geri gelmez belki diye yollayamadim sana.. Cok ihtiyacim olsa da yapamadim.. Bizi bitiren gururum beni de gunden gune bitirsede yapamadim..Hala saklıyorum bu yüzden.. Bir gün ne olursa olsun gelmen için saklıyorum onu..Söz verdin çünkü.. Biliyorum sen tutarsın sözlerini..Ben tutamasam da..

Hayatimdaki en degerli sey olmana ragmen ozgurlugum daha degerli geldigi icin terkettim seni.. Kactim..

Kendim icin,yasamak icin senden kactim ama simdi kendim icin tek yaptigim senin cok sevdigin sakallarimi hala kesmemek.. Kendim icin calismiyorum, sirf gezmeyi sevdigim icin gitmiyorum artik bir yerlere, araba kullanmayi sevsem de yanimda bacaklarini cama uzatan sen olmadigin icin sevmiyorum.. Duzenli bir hayata alistirildim..

O cok sevdigim meslegimi de yapmiyorum artik..

Sırf bir kadının bana ihtiyacı olduğu için hayatında duruyorum.. sevmeden..

Kendim icin yasamiyorum yani..

Ama sen kendin icin yasa hayatta.. Birgun evlenip anne olmayi ne kadar cok istedigini biliyorum.. Dogru insani bul olurmu..

Beraber ciktigimiz bu yolda ben elini biraktim senin.. Okulun meslegin beraber basladigimiz hayatin temelleriydi.. Bunlarin hepsine sahip oldugunu bilmekle gurur duyucam ben..

Aklina zekasina sevgisine hayran oldugum tek kisisin.. Bunun yaninda hayatta zarar verdigim de tek kisi..

Her gun bunun acısıyla yaşayacağım..

Biliyorum

Sende bil..

Kendine cok iyi bak

Herseye ragmen iyi ki vardin" Diye bitirdi konusmasini..

Her cumle, her kelime kazindi beynime.. Veda etmeye hic alisik degildik onunla biz.. Ayrildik, bagirdik cagirdik kufrettik ama 2 yil sonra ozledik birbirimizi bir bahane bulup aradik..Ama asla bir araya gelmedik.. Bir daha asla hayatima sokmayacagim seni diyerek kapattigim her telefonun arkasindan, unutsam, ona karsi birsey hissetmiyor olsam da hic tanismamisiz gibi yapamadim.. Bir gun nasilsin demek icin birbrimizi buluruz nasilsa derdim.. Emindim belki bizden..

Hala da eminim.. Her halini bildiğim, her haliyle açılabildiği tek kişiyim hayatta.. Bu yüzden acıyla başlayan acıyla biten aşk hikayemiz dostluğa dönüşüyor yavaş yavaş..Onun için dilediklerim ''herşey yolunda gitsin'' den öteye geçmiyor..

Birbirimize biraktigimiz hatiralardan baska hic bisey kalmadi artik bize bizi anımsatan..Bende de ona ait birsey var.. Bir pusula.. Cok sevdigi,cok eski ve ona her gun meslegini ne kadar sevdigini hatirlatan en degerli seyiydi.. Onu bana verirken sana hep dogru yolu gosterecek demisti.. Herkesin elinde dogruyu gosteren pusula benim elimde sadece beni gosteriyor..

Herseye inat gibi, onun soylediklerini tekrar eder gibi "herseyle basedebilen tek bir dogru varsa o da sensin" sozlerini tekrar ederek beni gosteriyor..

Ondan kalan tek sey ben olmusum gibi..baktikca hem onu hem kendimi hatirlamami ister gibi..Elime aliyorum, bakiyorum..Ve her baktığımda kendime bir kez daha inanıp, güveniyorum.. Kimseye güvenmediğim gibi..

Her gün bana kim olduğumu hatırlatan adamla ilk kez birbirimiz icin bisey yaptik hayatta..dogru yada yanlis..

İkimiz icin belki en iyi belki en kotu seyi yaptik.. Hesaplastik ve tamamen serbest biraktik birbirimizi..

Kimilerinin hala uyumaya devam ettiği, kimilerinin pazar kahvaltısı yapıp battaniye ve kahvelerini alarak film izlemeye başladığı pazar gününe erkenden uyanıp İstanbulu seyretmekle başladım.. Havadanmıdır bilinmez ama insana ertelediği herşeyi düşündürtüyor bu kasvetli hava..Yalnız olmasını,hayatında biri olmasını, onunla yaşadıklarını yada aslında hayatında olmayan beklediği birini..Kendini bir de..

Ha sonunda noluyo biliyormusunuz.. Böyle bir şiire denk geliyorsunuz ve ertelediğiniz düşünceleri ilerideki geçecek güzel günlerde de düşünmeye başlıyorsunuz.. Olacağı bu.. İyi pazarlar herkese..

Hepsinin gelmesini bekleme; Bir kişi gelmeyecek. Sen alışmayasın diye, Korkmayasın diye, Düşünesin diye.. Kendine yetmen için.. Herkesin kendinden kaçacağı yerlerde Sen kaçmayasın diye. Gelenler gitmeyecekmiş gibi.. Doğumlarda ölümlerde Duyasın diye. Bildiğini bildirmek için Bilmeme'yi öğrenmelisin. Tam kalasın diye. Hepsinin gelmesini bekleme, Sen var olasın diye. Bir kişi gelmeyecek, Sen, bir olasın diye.