ADAM

gidersen…

yangında kurtarılabilecek en son şeydi benliğim…

yangında ilk vazgeçilebilir bir şeydi sanırım sensliğim.

öyle bir gideceksin ki…

benliğinden utanan bir bene

müebbet zamanlara

çözülemeyecek ızdıraplar

saplayacaksın en sen olmayan yerlerime….

  öyle bir gideceksin ki…

sen bile

gittiğine utacaksın..

geçer diyeceğim.

başka bedenler

başka ruhlar

başka varoluşlar

başka sensizliklere

başka başka anlamlar yükleyeceğim…

  öldürdüğümüz o çocuksu düşlerimize

o kurulamayan hayallerimize

fatihalar okuyamayacağız

ne zaman bir yaşanmışlık düşünsem

hungarca katlederim içimdeki çocuğu

okkalı bir küfür ederim arkasından

beni ulu orta bırakan tüm düşlerime

inançsızlığımı kamçılayan tüm ihanetlere

sinsice tesebbüs ederim

sizinde ananızı sikicem amk diye

  ne zaman bir veda havası esse

biramdaki son yudumları sayarım

bir aldanmışlıktı çoğu kez yaşama tutunmak

oysa ki eskiden basitti beklentilerimiz

protezdi…

doğum günüm…

30 yılımı geride bıraktığım şu saatlerde yayında ve yapımda emeği geçen herkese teşekkürler.

fakat bu 30 yılımda beni yarı yolda bırakan, hayallerime piçlik yapan, olan veya olmaya çalıştığını zanneden ve anzızın giden ne kadar eleman varsa alayınızın götünü eşşekler siksin. karaktersiz piçler. ben kötüydümde siz çok mu iyiydiniz amına koduklarım.

yavşak muhabbetlerinizde kendinize göre haklı…

olduramadıklarm…

hayatı 4 4 lük yaşamadım belki ama kafama göre yaşadım. ne istiyorsam ne bekliyorsam o geldi soframa. sevdim, sevildim. sevdiğimi veya sevildiğimi hissettim, yaşadım, hazmettim. hatalarım illaki vardır mükemmel değilim. olma çabası içine hiç girmedim. beni anladığını zannederler aslında bana en uzak mesafelerdeyken ben he he diyip geçtim. mesele şu ki. ben ben olalı ben gibi bir ben görmedim.…

hatıralar sararken dört bir tarafımı

olası duvarlara çarparken şişeleri

oluşan izdüşümlerinde portreni görürken ben

yine beni olası terkedişlerine dair

olası küfürler ediyorum yine…

hangimiz ne derece götüz

ve hangimiz ne derece adiyiz

inan bende bilemiyorum…

Mali durumları bir şekilde toparlamaya çalışıyordum. Yaza doğru sahile inip bira içiyorduk. Avcılar sahilde kayalıklardan oluşturulan dalgakıran vardı. Aralarda Özgür’de dâhil oluyordu muhabbetlerimize. Muhabbetlerimizin ayarı genelde makara frekansındayken alkolün dozunun artmasıyla illa ki melankolilik mertebesine erişiyorduk. Kayhan çok umursamaz kalabiliyordu duygusal patlamamalarımızda. Bir…

sevmek…

sevmek…

lugatımızda yoktu henüz.

cahildik

aldanmaya…

cahil olabildiğimiz kadarda cesurduk…

sonunu düşünmedek sevdik.

sonu düşünmeden harcandık…

suç kimdeydi…

cezası neydi koşulsuz sevmenin…

biz hep onları bizimmiş sandık

veya bizimmiş diye aldandık…

ahirim-ize de küfürler ettik.

ne biz ölmeyi becerebildik

nede onlar zehir olabilmeyi….

gelme…

sensizliği  inşa ettikten sonra ben…

bendeki tüm sensizliklere.

bu saatten sonra siktirgit gelme…

başka hayatlarda

başka aldanmışlıklara

boşalsın varlığımız…

sen yine sen ol

ben yine ben….

sensizliği  inşa ettikten sonra ben…

var olan tüm kavuşma senoryoları

ucuz bir edebiyat sadece…

yine evet yine.. sarhosum.. ve yine sensin icmeye niyetlendigim.. hatalarimiz hatiralarimiz… soluk bir resimde eski bir binada sensin.. yuzlestigim…

yine evet yine.. sarhosum hala istikrarini korumaktasin sensizliklerde…

denize tas atmak gibiydi

seni sevmek

gordugun suretten utanmak.

mevcut bir cumle degildi

seni seviyorum diyebilmek

depresif zamanlarda

teselli tadinda yasamak

olasi tum ayriliklari

oyle bir git ki

oyle bir git ki.

tanri bile utansin yarattigina bizi.. oyle bir git ki.. ozluyorum diyenler utansin sensizliklere…

oyle bir git ki muridi olsun ozlemenin tum bosvermisler

sen…

yine sensiz bir akşam kadın

akşamdan kalma cümlelerim tükendi artık.

varsın diyorum kapanmasın

ne olacaksa olsun…

oturup ağlayalım kabalıklar arasında

varsın aksın gözlerimizden yaşlar

hüznümüzü bile adam gibi yaşayamadıktan sonra

adam gibi sevmek bizim gibilerin nesine…

  şimdi aynı havayı farklı ortamlarda alıyoruz

sensizlik bir zindansa

ben intihara dayalı hayaller peşinde

uçurtma uçuruyorum…

düşenkeren yüzünden en hüzün tebessüm..

cinayetler işleniyordu şehrimin arka sokaklarında.

müebbet yerken sensizliklerimdeki yanılgılar..

hala çocuktum bakışlarımda…

zar…

hayat bir çift zar gibi, eline alıp zarları atıyorsun ve ona göre oynuyorsun. adilik ve adillik arasında kaygılarımız olmadan verilen kadarını yaşamaya çalıştığımız ve sorgulamadığımız içi boş oyunları oynayan obsesif kişilik bozukluklarıyız aslında.

hadi gel…

hadi gel.

ucuz bir kirmizi sarap alalim son paramizla..

son dal sigaramizi firt donelim

sacma sapan sarkilar soyleyerek

hayata kufredelim

zor…

zor yazmak seni..

kullanılmamış bakire kelimelerden cümleler kurmak.

özel hissetirmek yokluğunu…

özlemek seni..

bir şarkıda bir mısrada bir nota bulmak gülüşünü

zor yazmak seni…

yaşadığım kadar gittin benden.

yaşadığımız kadarda yokuz aslında.

başka bedenlerde başka rüyalara

gebe anlamlar varlığımız..

velevki ibneyiz hayatın yokuşlarında

kim delikanlı acaba vazgeçtiklerinde…

  zor yazmak seni..

o…