Vade Mecum

Yaşadıklarımdan sonra aklım hala yerinde olduğu için şanslıyım. Hayat şu ana kadar bana iyi davrandı'

Biriyle tanıştığımızda onun sadece dış çizgilerini görürüz. İçini kendi beynimizdeki renklerle doldururuz. Ve karşımızdaki kişi artık bizim bir düşüncemizin parçası olur. Ve aslında aşık olduğumuzu sandığımız şey de tam olarak budur. Bir düşüncenin parçası..

Bir hayalin peşinden koşarken yorulmuş, nefesim kesilmişti. Onun yokluğu binlerce engel döşemişti yoluma ama yine de varlığı yolun sonundaymışçasına hepsinden atlamıştım. Ve sanki son bir engel kala, durup geri dönmeyi düşünür olmuştum.

Burası kalabalık oldu, birileri gitsin. Ya da ben gideyim kendimden, daha da içeri.. Dayanamıyorum.

Sonra.. Sonra de ki ona Yosun.. Senden sonra en çok.. En çok aptal bir balığı sevdi.. O anlar zaten. Çünkü kimi sevsem, onu göğe uğurluyorum. O da biliyor bunu.

Kendime not/ başını dik tut ve yürü. Çünkü yerde kafanda öldürdüğün kişilerin cesetleri var. Arkana bakma. Çünkü sen hala canlısın.

Ölüm mü bu? Yoksa arafta mıyım Özgür? Bu her ne ise, yaşamaktan daha korkunç..

Önce sayıp söven, sonra sarılıp öpen bir anne gibi.. Buruk bir şefkat, doğurduğu bin minnet..

Sanki ikisinin arasında kimsenin duyamayacağı bir dil vardı da o dilden konuşuyor ve anlaşıyorlardı. Sanki ikisinin arasında kimsenin göremediği bir el varmış da, gidip o dokunuyormuş gibiydi, birbirlerine onların dokunamayan elleri yerine. Sanki ikisi arasında bir bağ varmış da çözülmüyormuş gibiydi ne olursa olsun.