düşünme yetisi

Korkaklar kural koyar, zekiler uyar. Güçlüler korkaklar ve zekiler tarafından ötekidir.

Seni ne kadar istemediğimi bilmek istiyorum. Öğrenmek için ne yapabilirsin ? Ne yapamam ? Her zaman yapamadıklarından mı yola çıkarsın ? Yoktan var etmek benim sanrım. Sanrılarının olmadığını düşündüren ne ? Piyano çalıyorsunuz sanırım ? Evet. Birçok daha enstrümanla birlikteliğiniz olmuş. Evet. Yoktan var ettiğiniz bu özellikleriniz iğrenç. Birini istemediğinize nasıl karar verirsiniz ? İstediğime karar vererek. İşte buna emin değilsiniz. Emin olduğumu düşündüren ne ? Hisleriniz. Hislerimin olmadığını düşündüren ne ? Olmayışınız. Bir akım mı bu ? Bir teori. Yani ? O kadar. Sadece istemediğime emin olmak istedim. Sanırım bunuda ne kadar istediğime emin olmak için yaptım.

Ne kadar çok konuda iyi olursan o kadar çok rakip alınırsın. Her konuda iyi olmak iyidir ama iyi midir bilinmez (!)

Bir şeyi istemek gerçekten istemek midir yoksa istemediğin baika bir şeyden kaçış mı ?

Hiçbir zaman GİDİŞİNE !

Çünkü bir kadın herkesin içinde öylesine durup ağlamaz

. . . Arabadasın, hava karanlık, kış ve yollar büyük ve ıslak. Uzun bir yola çıkmışsın yolun yarısındasın. Pencereden dışarıya baktığında içerinin sıcağından camdan hiçbir şey göremiyorsun. Bir anda sis çöküyor. Arabanın içini bile zor görüyorsun. Hızla devam eden arabalar var ama sen ne yapacağını bilemiyorsun. Dörtlülerini yakıyorsun, kenara yanaşıp yavaşça devam etmek istiyorsun ama karşına her an ne çıkabileceği hakkında en ufak bir fikrin yok. Durmayı düşünüyorsun ama sende başkalarının karşısına her an çıkabilirsin. . . ve sis hiç kalkmıyor, yol bitmiyor. sen ne gidiyorsun ne duruyor.

Aile sana göre olması gerektiği gibi olduğunu düşündüğün varlıklardır

Küçük ve az ama güzel eşyalı bir ev Gezintiye uygun bir motosiklet Daha taşa vurulabilen bir eski arazi aracı Bol tatilli bir iş Rakı kokan sofralar Dostlarla kahkahalar Senli bir yatak

Tekrarlıyorum . . Yalnızlık bir tercihtir.

Bugün 3 Kasım Salı, 2015 ~ 7.12 . . Ev arkadaşlarımla sabahladık. Bugün Mersin'den Ankara'ya döndüm. 2 Ekim günü tanışmıştım Ankara'yla. Sevememiştim başlarda. İnanamamıştım o aşağılık insanların bulunduğu güzelim şehri bıraktığıma ama evet işte yapmıştım. Benim için sadece bir dönem olduğuna emin olduğumu sandığım Ankara'ya seçim ertesi buruk bir sevinçle döndüm. 1 ayı geçti geleli. Başlarda olmaz yapamicam diyordum ama yapıyorum. Mersin'e gidip gelmem iyi oldu. Sadece annemi yalnız bıraktığım için üzülüyorum gerisinin canı cehenneme. Döndükten sonra ki ilk gün Ankara'ya girdiğimden beri hadi artık üzerimde ki mutluluk gitsin diyorum ama Ankara'da mutlu hisseden nadir sınıftayım şuan. Uyicam birazdan ve sanırım adapte oldum bu şehre. Seçimden sonra kendi hayatımla ilgili bir çok değişikliğe gidecektim ama bunu yapmicam daha güzel olan " akışına bırak " eyleminde bulunacam. Bu her ben için daha iyi olacak. Evet tarihe not düştüm. Ben bugün kendimi çok iyi hissederek uyicam. Mumlar alıp geldim Mersin'den oda şimdi biraz dağınık ama toplayınca güzel bir yer haline gelicek. Ah bide şu is olmasa . .

Her şeye muhalefet olmalı insan, olmalı ki gerçekleri deepine kadar görebilmeli. Herkesten taraf ve herkese muhalif olmalı işte aslında bütün mesele bu !

Mezemiz masada az mezgitimiz eksik Şarkılar ve rakı var kokun kadar keskin